Dossier oudheid

Het ontstaan van het schrift wordt doorgaans aangeduid als het beginpunt van de oudheid. In de Westerse geschiedschrijving is dit begin omstreeks het jaar 3.000 voor Christus in Egypte en Mesopotamië. Omdat het alfabet zich echter maar zeer langzaam over het continent verspreidde, wordt dit tijdvak in veel landen ook nog beschouwd als onderdeel van de prehistoristorische Bronstijd (3.200 tot 800 voor Christus) en IJzertijd (800 tot 12 voor Christus). 

Bij het ontstaan van het schrift begint de historie, de periode zonder schrift noemt men de prehistorie. De datering van de oudheid verschilt per cultuur. Zo kennen we niet alleen de Egyptische, Griekse en Romeinse Oudheid, maar ook de Chinese Oudheid en de Oudheid in Meso-Amerika.Voor een verder onderscheid is de oudheid daarom verder onderverdeeld in drie afzonderlijke perioden:

-    Midden en Late Bronstijd (2.500 tot 1.200 v.C.)
-    Vroege IJzertijd (1.200 tot 800 v.C.)
-    Klassieke Oudheid (800 v.C. tot 476 na Christus).

De periode laat zich kenmerken door de opkomst van een aantal grote rijken en beschavingen, waaronder het Oude Egypte, het Hellenistische rijk van Alexander de Grote en het Romeinse Rijk. De plundering van Rome en de val van het West-Romeinse Rijk in 476 na Christus worden over het algemeen beschouwd als het einde van de oudheid.


 

Klik hier voor meer informatie over de volgende onderwerpen:
 

Ontstaan van het schrift

Mesopotamië

Egypte

China

India

Steppenomaden

Grieken

Alexander de Grote

De diadochen

Romeinen

Meso-Amerika

Nederland in de Oudheid


 

Lees ook ons brede aanbod artikelen over de oudheid