Eva Maria Ibarguren werd op 7 mei 1919 in Los Toldos geboren als vijfde kind van Juan Duarte en Juana  Ibarguren. Haar vader en moeder waren niet getrouwd. Vader Juan onderhield twee gezinnen, maar Eva werd nooit echt erkend door haar vader. Toen haar vader stierf verhuisde het gezin gedwongen naar Junin.

Evita in Buenos Aires

Op 15 jarige leeftijd verhuisde Eva naar Buenos Aires. In Buenos Aires was het voor haar moeilijk om in levensonderhoud te voorzien, omdat ze geen diploma’s of connecties bezat. Ze kon uiteindelijk aan de slag als radio en film actrice. Haar toekomstige echtgenoot kolonel Juan Perón ontmoette ze op een inzamelingsactie voor de slachtoffers van de aardbeving van San Juan. Juan Perón was een van de coupleiders die op 4 juni 1943 de macht overnamen van president Ramon Castillo.

Evita en Juan Perón

Peron werd op 9 oktober 1945 door zijn tegenstanders in de regering gearresteerd. Hij had namelijk veel aanhang onder armen en arbeiders. President Castillo was bang dat die populariteit hem zij overschaduwen. Door vele demonstraties werd Juan Perón 17 oktober 1945 vrijgelaten. Op 21 oktober 1945 trouwden Eva Ibarguen en Juan Perón.

Presidentscampagnes

Nadat Eva Ibarguen met Juan Perón trouwde veranderde haar leven: ze was nu een politiek figuur. Haar films werden van de tv en uit de bioscoop gehaald. Tijdens de presidentscampagnes van haar man zette ze haar populariteit en charme echter in. Ze benadrukte haar eenvoudige afkomst in haar toespraken door alle delen van Argentinië.

President Perón

Perón werd op 24 februari 1946 tot president gekozen en Eva kreeg achter de schermen meer politieke invloed. Ze ging namelijk werken in het regeringsgebouw en ontving daar burgers en arbeiders die haar hulp vroegen bij problemen met lonen en sociale zekerheid. Doordat zij dicht bij de president stond kon zijn vakbonden en regering met elkaar in gesprek laten komen.

Fascisme in Argentinië

In 1947 maakte Eva een tour door Frankrijk, Italië en Spanje. Deze tour was georganiseerd om duidelijk te maken dat het fascisme in Argentinië geen bedreiging vormde. Na terugkeer in Argentinië ging Eva zich meer richten op de armoedebestrijding in het land. Ze richtte de Eva Perón stichting op die zorgde voor de bouw van ziekenhuizen en weeshuizen.

Baarmoederhalskanker

Eva deed in 1951 een poging om als vicepresident op de kieslijst te komen voor de naderende verkiezingen. Die stap werd haar erg kwalijk genomen door de militaire top, die toch al vond dat ze te veel aanwezig was op het politieke veld. Ze trok zich uiteindelijk officieel terug omdat ze vond dat haar plaats naast die van haar man was in plaats van in de regering. In 1951 werd er bovendien Baarmoederhalskanker bij haar geconstateerd, waardoor een rol van vicepresident te zwaar zou zijn.

Laatste optreden Evita

Haar laatste optreden was tijdens de inauguratie van haar man die op 4 juni 1952 herkozen werd als president. Eva werd na die inauguratie uitgeroepen als spiritueel leider van de Natie.

Iets meer dan een maand later, op 26 juli 1952, overleed Eva Perón op 33 jarige leeftijd. Haar dood was een groots publiek spektakel. Bij uitzondering kreeg zij namelijk een staatsbegrafenis, wat haar invloed op het Argentijnse volk liet zien.

Het bericht Eva ‘Evita’ Perón – First lady van Argentinië verscheen eerst op IsGeschiedenis.

Al in de 16^e eeuw bezochten de eerste Europeanen de Polynesische eilanden. In 1521 werd het eiland Puka Puka in de Tuamotueilanden ontdekt door de Portugese ontdekkingsreiziger Ferdinand Magellaan. Een eeuw later ontdekte de Nederlander Jacob Roggeveen het eiland Bora Bora, onderdeel van de Genootschapseilanden. De Britse ontdekkingsreiziger Samuel Wallis was in 1767 de eerste die Tahiti ontdekte.

Britse invloed op Tahiti

Dertig jaar na de ontdekking van Wallis vestigden de eerste Europeanen zich definitief op Tahiti. Zowel Engelse zendelingen als Spaanse missionarissen wilden op Tahiti het christendom introduceren. Het lukte de Engelsen uiteindelijk in 1812 koning Pomare II van Tahiti en zijn onderdanen te bekeren tot het protestantisme.

Franse missionarissen

De eerste Franse missionarissen arriveerden in 1834 op Tahiti. De strijd tegen de zogenaamde London Missionary School verliep moeizaam, waarop Frankrijk in 1838 besloot een kannoneerboot naar Tahiti te sturen. Zowel Tahiti als Tahuata, het kleinste bewoonde eiland van Frans Polynesië, werden niet lang daarna een Frans protectoraat, waarnaar de Franse missionarissen ongestoord konden afreizen.

Frans Polynesië

De Polynesische eilanden werden officieel verenigd met de oprichting van het Franse protectoraat in 1889. De Eilanden behielden hiermee hun instituties en staatshoofden, maar kwamen onder Franse controle te staan. Frans Polynesië werd officieel een kolonie van Frankrijk met de benoeming van een Franse gouverneur en de vestiging van een Algemene Raad in 1885, die enige controle kregen over het fiscale beleid van de eilanden. De kolonie kreeg de naam ‘Établissements de l’Océani’. In 1903 werd de naam echter veranderd in ‘Établissements Français de l’Oceanie’, toen de Algemene Raad veranderde in een Adviesraad. Deze had slechts een administratieve functie, waarmee de Fransen deels aan macht moesten inboeten.

Charles de Gaulle

In 1939 brak in Europa de Tweede Wereldoorlog uit. In Frankrijk kwam in 1940 het Vichy-regime aan de macht, die met Nazi-Duitsland collaboreerde. Als reactie daarop richtte generaal Charles de Gaulle datzelfde jaar de ‘Vrije Franse Strijdkrachten’ op, een beweging die zich fel tegen het Vichy-regime keerde. De Frans Polynesiërs erkenden de ‘Vrije Fransen’ en vochten nog lang met hen mee tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Overzees rijksdeel

Vanaf 1946 kregen de Polynesiërs officieel het Franse staatsburgerschap toegekend, doordat Frans Polynesië een overzees rijksdeel werd van Frankrijk. De eilanden werden voortaan vertegenwoordigd door een Territoriale Vergadering, die zowel een afgevaardigde koos voor de Franse Nationale Vergadering als voor de Franse Senaat.

In 1977 kreeg Frans Polynesië gedeeltelijke autonomie, die nog eens werd uitgebreid in 1984. Sinds 2003 heeft Frans Polynesië het recht haar eigen verantwoordelijkheid te dragen en haar eigen lot te bepalen. Toen de VN eind vorige week voor de volledige zelfbeschikking van Polynesië pleitte beschuldigde Parijs haar van ‘ontoelaatbare inmenging’ en ‘gebrek aan respect voor de democratische keuze van de Polynesiërs’. Frankrijk probeerde de resolutie dan ook van tafel te krijgen.

Het bericht Frans Polynesië: van protectoraat naar overzees rijksdeel verscheen eerst op IsGeschiedenis.

Jorge Videla werd op 2 augustus 1925 geboren in Mercedes, net buiten Buenos Aires. Zijn vader, kolonel Rafael Videla, en moeder, Maria, kregen vijf kinderen. De familie Videla had een traditie van hoge functies binnen het leger en de politiek. Jorge Videla trouwde in 1948 met Alicia Raquel Hartridge, dochter van een Argentijnse ambassadeur in Turkije. Samen kregen zij zeven kinderen. Videla was in 1942 aan een militaire opleiding begonnen en studeerde in 1944 af. Daarna steeg hij snel binnen de rangen van het leger.

Opkomst in het leger

Van 1952 tot 1954 studeerde hij aan de militaire universiteit Escuela Superior de Guerra, waarna hij een leidinggevende functie kreeg binnen het leger. Hij werkte daarna onder meer op het ministerie van Defensie en als hoofd van de militaire opleiding. In 1973 kreeg hij het bevel over de landmacht. Binnen twee jaar wist hij zich op te werken tot commandant van het gehele Argentijnse leger.

Staatsgreep

De populaire president Juan Domingo Perón overleed in juli 1974, waarna zijn vice-president, én vrouw, Isabel Martínez de Perón president van Argentinië werd. Haar regeerperiode was weinig effectief en linkse groeperingen probeerden de macht te grijpen. Dit deden zij door middel van gewelddadige acties, zoals bombardementen en ontvoeringen. Jorge Videla wilde als commandant van het leger de orde herstellen en greep op 24 maart 1976 door een militaire coup de macht.

Militaire Junta

De militaire junta, gevormd door de leiding van luchtmacht, marine en de landmacht, had het nu voor het zeggen. Jorge Videla werd twee dagen later, op 26 maart, benoemd tot president. Tijdens Videla’s dictatuur, van 1976 tot 1981, werden de mensenrechten op grote schaal geschonden. De meeste slachtoffers waren linkse activisten, die in 1976 de orde hadden verstoord en daarmee de aanleiding vormden tot de coup in dat jaar. Enkele duizenden mensen werden opgepakt, gemarteld en vermoord, zo zei Videla in zijn biografie uit 2012. Mensenrechtenorganisaties spreken echter van bijna 30.000 doden tijdens de periode die bekend kwam te staan als de ‘Vuile Oorlog’. Veel van de slachtoffers kwamen om tijdens de ‘dodenvluchten’ waarbij mensen gedrogeerd vanuit vliegtuigen in de oceaan werden gegooid.

Ontkenning en veroordeling

Na het einde van de junta in 1983 werd Videla opgepakt en veroordeeld voor zijn misdaden. In 1985 kreeg hij daarvoor levenslang, maar Videla kwam al in 1990 vrij nadat toenmalig president Carlos Menm hem gratie verleende. Die beslissing werd in 2007 teruggedraaid, waarna hij alsnog een levenslange celstraf kreeg. Na drie jaar gevangenschap overleed Videla op 17 mei 2013 in zijn cel na een hartstilstand. Jorge Videla werd 87 jaar.

Het bericht Biografie van Jorge Videla verscheen eerst op IsGeschiedenis.

Filips II was de enige wettige zoon van keizer Karel V en zijn vrouw Isabella van Portugal. Gedurende zijn jeugd verbleef Filips in Spanje, waar hij onder meer Latijn leerde. In tegenstelling tot zijn vader sprak hij geen Frans, Engels of Duits en voelde zich daardoor nauwelijks verbonden met de andere delen van zijn rijk.

Vanaf 1543 was Filips regent van Spanje, omdat zijn vader meestal in andere delen van het rijk verbleef. Datzelfde jaar trouwde hij met zijn nicht, Maria, met wie hij een zoon kreeg. Carlos was lichamelijk gehandicapt en had ook psychische problemen, waarschijnlijk te wijten aan inteelt. Filips’ vrouw Maria overleed vier dagen na de geboorte van hun zoon. Een jaar later trouwde Filips opnieuw, met de Engelse koningin Maria Tudor. Hij hoopte bij haar een katholieke zoon te verwekken en zo het Spaanse koningshuis te vergroten.

Karel V stond telkens delen van zijn macht af aan zijn zoon. In 1556 had Filips II het bestuur over de meeste gebieden overgenomen. Na een rondreis door zijn koninkrijk, waaronder de Nederlanden, keerde hij in 1559 terug naar Spanje. De rest van zijn leven verliet hij zijn thuisland niet meer.

De zeventien provincies van de Nederlanden kwamen rond 1566 in opstand tegen hun landsheer. Het duurde namelijk twee weken voordat Filips II kon reageren op gebeurtenissen in de Nederlanden. Daarnaast zorgde zijn belastingbeleid voor onvrede en viel ook zijn strenge katholieke geloof niet goed bij het protestantse noorden van de Nederlanden.

Op 26 juli 1581 werd door de noordelijke provincies het Plakkaat van Verlatinghe ondertekend waarin Filips II definitief zijn macht werd ontnomen. Het zou nog tot 1648 duren voordat het Spaanse koninkrijk de nieuw gevormde Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden zou erkennen. Filips II stierf op 13 september 1598 te San Lorenzo de El Escorial. 

Het bericht 21 mei jarig: Filips II verscheen eerst op IsGeschiedenis.

John Stuart Mill is de zoon van James Mill en Harriet Barrow. Zijn vader was een onbekend schrijver toen John geboren werd, maar kon na publicatie van een boek over de Britse East India Company bij de East India Company komen werken. In de vrije tijd die James Mill had onderwees hij zijn zoon. John kreeg thuis les en leerde al vroeg Grieks en Latijn. Op zijn veertiende verjaardag had hij geruime kennis van de klassieke talen, geschiedenis, logica, wiskunde en economische theorieën.

James Mill ontwikkelde samen met Jeremy Bentham het utilitarisme en wilde ervoor zorgen dat zijn zoon de ideeën van het utilitarisme kon doorzetten als Bentham en hijzelf overleden waren. Het utilitarisme woog de morele waarde van een handeling af aan de gevolgen die het had voor het algemeen nut. Op 20-jarige leeftijd kreeg John een zenuwinzinking, die hij in zijn in 1873 gepubliceerde autobiografie weet aan zijn intensieve studie. Toen hij hersteld was van zijn mentale problemen, begon John na te denken over wat er beter kon aan de utilistische theorieën van zijn vader en Jeremy Bentham.

John concludeerde dat het binnen de utilitaristische theorie te weinig aandacht was voor emotionele aspecten en ging daarom op zoek naar een nieuwe filosofie die de positieve punten van het utilitarisme gebruikte. In 1859 publiceerde hij het boek Over vrijheid waarin hij schreef over het belang van het individuele vrijheid. Dit idee is nauw verbonden met het liberalisme.

In 1851 trouwde John met Harriet Taylor, die hij al 21 jaar kende. Zij was nog getrouwd toen de twee elkaar ontmoetten, waardoor zij pas huwden nadat haar eerste man overleed. John Stuart Mill was een voorvechter van vrouwenrechten. In De onderwerping van de vrouw redeneerde hij waarom vrouwen gelijke rechten moesten krijgen. John Stuart Mill stierf op 8 mei 1873 te Avignon.

Het bericht 20 mei jarig: John Stuart Mill verscheen eerst op IsGeschiedenis.

Malcolm X werd geboren als Malcolm Little in Omaha, Nebraska. Zijn vader, Earl Little, was dominee in de Baptistengemeente en zijn moeder, Louise Norton Little, zorgde voor de acht kinderen. Earl Little was een activist voor gelijke rechten voor zwarten en kreeg daardoor verschillende doodsbedreigingen van de Black Legion, een blanke racistische groepering.  De familie verhuisde regelmatig en in 1929 werd hun woning in Lansing zelfs in brand gestoken. Twee jaar later werd Earl dood gevonden op de trambaan in diezelfde stad, vermoord door de Black Legion, hoewel de politie het incident als ongeluk afdeed. Zijn moeder kreeg een inzinking en de kinderen werden ondergebracht bij pleeggezinnen.

Malcolm was een intelligente leerling en populair onder klasgenoten. Hij ambieerde een carrière als advocaat, maar werd door een docent verteld dat hij als zwarte jongen nooit advocaat zou kunnen worden. Malcolm stopte kort daarna op 15-jarige leeftijd met school. Hij verhuisde op zijn 18^e naar Harlem waar hij zich bezig hield met drugs dealen, gokken, stelen en andere misdaden. In 1946 werd hij opgepakt toen hij een gestolen horloge liet repareren. Hij kreeg acht jaar celstraf.

In de gevangenis kwam Malcolm in aanraking met de Nation of Islam. Hij sloot zich aan bij deze religieuze groepering die de suprematie van het zwarte ras predikte. Het was in deze tijd dat Malcolm zijn achternaam begon te schrijven als ‘X’. Die symbolische letter verwees naar zijn originele Afrikaanse achternaam die hij, door het slavernij verleden, nooit zou weten.

In 1958 trouwde hij met Betty Sanders, ook lid van Nation of Islam, en samen kregen zij vier kinderen. Malcolm verliet de organisatie in 1964 na onenigheden met leider Elijah Muhammad. Malcolm X maakte de Hadj en bekeerde zich tot de traditionele Islam. Bij terugkomst was zijn wereldbeeld gematigder en streefde hij naar raciale gelijkheid. Lang kon hij zich niet voor zijn nieuwe ideeën inzetten. Hij werd door drie aanhangers van de Nation of Islam tijdens een speech in Manhattan’s Audubon Ballroom neergeschoten. Malcolm X stierf op 21 februari 1965 te New York.

Het bericht 19 mei jarig: Malcolm X verscheen eerst op IsGeschiedenis.

In de geschiedschrijving bestaan genoeg voorbeelden van personen die op bizarre wijze stierven. Zo zou de Griekse dichter Aischylos (525-456 v. Chr.) om het leven zijn gekomen nadat er vanuit de hemel een schildpad op zijn hoofd viel. Volgens de overlevering was het arme diertje losgelaten uit de klauwen van een adelaar die het glanzende kale hoofd van Aischylos had aangezien voor een witte rots waarop hij het schildje van zijn prooi wel zou kunnen kraken. Of de voorgaande anekdote daadwerkelijk op waarheid berust wordt door historici inmiddels ernstig in twijfel getrokken, maar er bestaan ook beter gedocumenteerde bizarre sterfgevallen.

Teen van Jack Daniel

Jack Daniel

Zo kwam Jack Daniel, de naamgever van het legendarische whiskymerk, om het leven door bloedvergiftiging. In eerste instantie niet zo opmerkelijk zou je zeggen, maar de manier waarop hij deze ziekte opliep was dat wel. Op een herfstdag in 1850 had de Amerikaan namelijk een goed voornemen en ging hij een keer extra vroeg naar zijn werk. Daniel was echter geen ochtendmens en bleek bij aankomst de code van zijn kluis vergeten, waarop hij het onding uit frustratie een flinke rotschop verkocht. Dit kwam hem op een kleine wond aan zijn grote teen te staan, die hem dus via een bloedvergiftiging later fataal zou worden. Het meest ironische is overigens dat Daniel zijn dood mogelijk had kunnen voorkomen door zijn teen simpelweg te desinfecteren met zijn eigen whisky.

Li Bai en de maan

Een ander opmerkelijk sterfgeval viel ten deel aan de Chinese dichter Li Bai, die samen met zijn kompaan Du Fu verantwoordelijk was voor het Gouden Tijdperk van de Chinese dichtkunst. Naar verluidt was hij gedurende zijn leven zeer productief en schreef hij meer dan duizend stukken, maar Li Bai stond ook bekend als een zweverig persoon. Zo verdween hij rond 744 na Christus ruim tien jaar in de bossen, waar hij eenzaam rondwandelde en gedichten schreef. Ook zijn levenseinde had een zeer zweverig en poëtisch karakter. Tijdens een boottochtje over de Yangtze rivier raakte hij namelijk zo onder de indruk van de reflectie van de maan dat hij trachtte deze te omhelzen. De knuffelpartij liep echter verkeerd af toen (een vermoedelijk dronken) Li Bai zijn evenwicht verloor, in het water viel en verdronk.

Tycho Brahe

Brahe en zijn blaas

Een stuk pijnlijker was de dood van Tycho Brahe, de beroemde Deense astronoom en grondlegger van het heliocentrische wereldbeeld. Vanwege zijn vele belangrijke wetenschappelijke ontdekkingen was hij een graag geziene gast op menig banket, maar op 13 oktober 1601 werd zijn feestelijke karakter hem fataal. Brahe had namelijk last van een flinke blaasaandoening, maar het werd in die tijd uiterst onbeschaafd geacht om tijdens het eten naar het toilet te gaan. Ondanks dat banketten soms wel uren konden duren, besloot de Deen daarom zijn plasje plichtsgetrouw op te houden, met alle gevolgen van dien. Nog tijdens de maaltijd scheurde zijn blaas, waarop Tycho Brahe elf dagen later stierf aan de gevolgen van nierfalen.

De kip van Francis Bacon

Vernieuwende wetenschap en bizarre sterfgevallen lijken sowieso hand in hand te gaan. Zo raakte de Engelse wetenschapper Francis Bacon tijdens een sneeuwstorm in 1626  plotseling bevangen van het idee dat ijs gebruikt zou kunnen worden om vlees langer houdbaar te houden. Hij besloot direct een kip te slachten en trok vervolgens naar buiten om het diertje vol te proppen met sneeuw. De kip zelf zou het vriespunt uiteindelijk nooit bereiken, maar Francis Bacon wel. Hij liep als gevolg van het bizarre- en ijskoude experiment een zware longontsteking op en stierf enkele dagen later op 9 april 1626.

Brandende Karel

Karel II van Navarra

Koning Karel II van Navarra stond al tijdens zijn leven bekend als een wreed en slecht heerser, maar toch zullen zelfs zijn grootste tegenstanders medelijden hebben gehad tijdens zijn laatste lijdensweg. In de loop der jaren verloor de koning namelijk de macht over zijn ledematen, waardoor hij tegen het einde als een kreupele door het leven ging. Op advies van zijn lijfarts liet hij zich daarom ‘s nachts inwikkelen in een doek die was ondergedompeld in brandewijn, want dat zou helend werken. In de nacht van 1 januari 1387 ging het echter verschrikkelijk mis. De hofdame die de verantwoordelijkheid had om zijn windsel vast te zetten gebruikte per ongeluk een kaars om de losse eindjes dicht te schroeien, waarop de brandewijn vlam vatte en de spartelende koning levend verbrandde.

Lees meer vreemde- en grappige anekdotes uit de wereldgeschiedenis in onze wekelijkse rubriek ‘Opmerkelijke verhalen’.

Het bericht Bizarre sterfgevallen uit de geschiedenis verscheen eerst op IsGeschiedenis.

Nicolaas was de oudste zoon van tsaar Alexander III en zijn vrouw tsarina Maria Fjordorovna. Op 26 jarige leeftijd trouwde Nicolaas met de van oorsprong Duitse prinses Alix van Hessen-Darmstadt. Na haar huwelijk kreeg zij de naam Alexandera Fjodorovna. Ze kregen in dit huwelijk vijf kinderen: Olga, Tatjana, Maria, Anastasia en Aleksei.

In 1896 werd Nicolaas tot tsaar gekroond nadat zijn vader in 1894 was gestorven. Alexander III had hem nooit betrokken bij regeringsactiviteiten, waardoor Nicolaas zonder enige bestuurservaring tsaar werd. De regeringsperiode van Nicolaas kenmerkte zich enerzijds door het behoud van de vrede in Europa (de vredesconferentie van Den Haag in 1899) en anderzijds door oorlogen.

In 1904 verklaarde Rusland de oorlog aan Japan: de Russisch Japanse oorlog (1904-1905). De Tsaar was van mening dat Japan zijn grenzen teveel richting Russisch grondgebied uitbreidde. Japan trok aan het langste einde. Dit verlies samen met de flinke armoede die al in het land aanwezig was, leidde tot de uitbraak van de Russische revolutie van 1905. Deze revolutie had als gevolg dat Nicolaas een deel van zijn macht moest afstaan ten behoeve van de Doema.

Naast regeringsperikelen had Nicolaas ook te maken met familiare kwesties. De zoon van Nicolaas, Aleksei, leed aan de ziekte hemofilie. De familie nam daarop de monnik en gebedsgenezer Grigori Raspoetin in 1907 in huis. Hij kreeg een grote invloed op het gezin. Dit zorgde voor veel verzet bij de invloedrijke adel. Uiteindelijk werd Raspoetin in december 1916 vermoord door enkele Russische edellieden.

De tweede grote oorlog waar Nicolaas als tsaar mee te maken kreeg was de Eerste Wereldoorlog (1914-1918). Het Russische leger leed in deze oorlog weer veel verliezen. Die verliezen en de nog steeds aanwezige armoede zorgen weer voor onrust. Tussen 8 en 12 maart (februari in de Russische telling) 1917 brak de Februarirevolutie uit. Na een week deed Nicolaas gedwongen afstand van de troon en werd hij met zijn familie verbannen naar Jekaterinenburg. In de nacht van 16 op 17 juli 1918 werd Nicolaas met zijn familie geëxecuteerd door lokale autoriteiten.

Het bericht 18 mei jarig: Nicolaas II verscheen eerst op IsGeschiedenis.

Wilde hutspot, hoe te stoven

Laat het vleesch byna gaar koken; doe ‘er wat wyn, half zoo veel wynazyn, een hand vol gereve roggen-brood, wat nootemuskaat, nagelen, gestoote beschuit, suiker, boter, een weinigje peper, en een uijentje of drie by, en laat het zoo lang stooven, tot dat de uijen gaar is.

Hutspot (4 pers.)

Neem twee uien, acht middelgrote aardappelen en acht middelgrote wortels of drie of vier winterpenen.

Snipper de uien en snijd de aardappelen en wortels in kleine stukjes in een pan zodat ze sneller gaar worden.

Vul de pan met water zodat de groenten net onder water staan.

Breng aan de kook en laat koken tot de aarappelen en wortels gaar zijn.

Gebruik een vergiet om de groenten af te gieten en zorg er voor dat al het water weg is.

Gooi de groenten terug in de pan en pureer met een stamper, mixter of staafmixer.

Voeg tijdens het mixen nog een scheutje melk en een paar klontjes boter toe voor de smeuigheid. Eventueel naar smaak wat peper, zout en nootmuskaat.

Vlees en de jus

Neem wildgebraad naar keus, bijvoorbeeld haas of hert, en bak het in de pan in boter tot het bijna gaar is.

Wikkel het vlees in aluminiumfolie en laat het rusten.

Zet het vuur onder de pan klein en voeg aan het vleesnat een glas rode wijn en een half glas wijnazijn toe.

Roer goed.

Voeg vervolgens een handvol broodkruim van roggebrood, een theelepel nootmuskaat, een paar kruidnagelen, een beetje beschuitkruim, een theelepel suiker, een klontje boter, peper naar smaak en twee gesnipperde uitjes toe.

Meng dit alles goed en laat het stoven tot de uitjes gaar zijn.

Blijf roeren om te zorgen dat er niets aanbrandt.

Dien de hutspot op met het wild en de saus en serveer eventueel nog met een snee wit- of roggebrood.

Het bericht Hutspot met wild uit de 18e eeuw verscheen eerst op IsGeschiedenis.

De exacte geboortedatum van Idi Amin was onbekend, maar schattingen kwamen meestal uit rond 1925 als geboortejaar. Hij groeide op in Koboko, een stad aan de grens van Oeganda. Amin’s vader verliet hem en zijn moeder op jonge leeftijd. Amin kreeg nauwelijks een opleiding en sloot zich in 1946 aan bij de King’s African Rifles, een onderdeel van het Britse leger in Afrika. Dat koloniale leger moest de gebieden van de Britten in Oost-Afrika beschermen. Amin werkte zich snel op in het leger, ondanks de wrede trekjes die hij toen al vertoonde, en bereikte in 1959 de hoogste functie die een zwarte man in het Britse leger kon krijgen. Hij werd Affendi en kreeg de zeggenschap over alle troepen van de King’s African Rifles. Naast succes op militair gebied, excelleerde Amin ook op sportief gebied. Van 1951 tot 1960 was hij Oegandees kampioen boksen in het lichtzwaargewicht.

Onafhankelijkheid van Oeganda

Oeganda werd in 1962 onafhankelijk van Groot-Brittannië en Amin werd benoemd tot bevelhebber van het Oegandese leger. In het noorden van het land moest hij de diefstal van vee tegen gaan en beging daarbij zulke misdaden dat de Britten de Oegandese regering verzochten Amin op te pakken. De Oegandese minister-president, Milton Obote, besloot Amin daarentegen naar Groot-Brittannië te sturen voor militaire training. Bij terugkomst in 1964 vergrootte Amin zijn macht binnen het leger. In die periode werd hij er van verdacht dat hij samen met Obote goud, koffie en ivoor smokkelde uit Congo.

Staatsgreep

De verhoudingen tussen de Obote en Amin verslechterden en in 1971 pleegde Amin een staatsgreep. Hij verklaarde zichzelf eeuwig president en de nieuwe leider van Oeganda werd door de bevolking positief ontvangen. Internationaal was er ook geen onvrede met de coup. Aan het begin van zijn bewind presenteerde Amin zich positief, hij liet politieke gevangen vrij en beloofde democratische verkiezingen.

Genocide

Die beloftes kwam hij nooit na. Amin liet zijn tegenstanders vermoorden en gaf in 1972 opdracht alle Aziaten het land uit te zetten. Groeperingen als homo’s, journalisten en studenten werden massaal gedood. De schattingen lopen uiteen van 100.000 tot 500.000 dodelijke slachtoffers tijdens zijn periode als dictator. In 1978 begon Amin een oorlog tegen Tanzania, maar dat land bleek te sterk en rukte op naar de Oegandese hoofdstad. Amin vluchtte naar Libië en verhuisde naar Saoedi-Arabië, waar hij een staatsuitkering ontving en tot zijn dood woonde.  Idi Amin overleed op 16 augustus 2003 te Jeddah.

The Last King of Scotland

De film The Last King of Scotland gaat over het leven van Idi Amin. In het verhaal komt een Schotse dokter die werkzaam is in een ziekenhuis in Oeganda, als persoonlijke dokter van Amin te werken. Hij raakt dusdanig verbonden met de dictator, dat hij niet doorheeft welke gruwelijke misdaden Amin pleegt. Hoofdrolspeler Forest Whitaker ontving voor zijn vertolking van Idi Amin een Oscar voor beste acteur.

Het bericht Idi Amin, de slachter van Afrika verscheen eerst op IsGeschiedenis.