IsGeschiedenis http://www.isgeschiedenis.nl De geschiedenis ontdekken? Tue, 25 Apr 2017 16:00:48 +0000 nl hourly 1 https://wordpress.org/?v=4.7.2 Romanisering: de integratie van de Germanen http://www.isgeschiedenis.nl/nieuws/romanisering-integratie-germanen/ http://www.isgeschiedenis.nl/nieuws/romanisering-integratie-germanen/#respond Tue, 25 Apr 2017 16:00:48 +0000 http://www.isgeschiedenis.nl/?p=79085 Themamaand Oudheid – Er wordt gezegd dat de romanisering van de Germanen de ondergang betekende van het Romeinse Rijk. Romanisering, waarbij volkeren de romeinse cultuur overnamen, was een grootschalig proces van de eerste eeuw v.Chr. tot ver in het Romeinse keizerrijk. Hier vloeiden de Romeinse en Germaanse cultuur samen tot een cultuur die nog eeuwen... Lees verder

Het bericht Romanisering: de integratie van de Germanen verscheen eerst op IsGeschiedenis.

]]>
Themamaand Oudheid – Er wordt gezegd dat de romanisering van de Germanen de ondergang betekende van het Romeinse Rijk. Romanisering, waarbij volkeren de romeinse cultuur overnamen, was een grootschalig proces van de eerste eeuw v.Chr. tot ver in het Romeinse keizerrijk. Hier vloeiden de Romeinse en Germaanse cultuur samen tot een cultuur die nog eeuwen bestond in Europa.

De Rijn als grens

Volgens de klassieke Latijnse teksten is de rivier de Rijn de buitengrens van het Romeinse rijk en de beschaving. Voorbij de rivier was het een wildernis die bewoond werd door primitieve stammen. Deze barbaren hadden vreemde gewoontes en de taal was voor de Romeinen niet te begrijpen. Toch werd er wel met deze ‘barbaren’ gehandeld. Via de rivier werden voorraden en handelswaar vervoerd. Deze handel was volgens de Romeinen de beste manier om de volkeren van over de rivier te civiliseren. Daarmee hoopten de Romeinen dat de barbaren afhankelijk werden van het Romeinse Rijk en dat de oorlog en rooftochten stopten. Germaanse stammen aan de rivieren vielen namelijk wel eens Romeinse nederzetting aan, zodat ze voedsel en wapens konden stelen. De Romeinse Limes die werd gebouwd met forten en verstevigingen langs de rivier, moesten ook deze aanvallen verminderen.

Romanisering

Langzamerhand werkte de economische tactiek van de Romeinen en namen de Germaanse stammen aan de rivier de Romeinse geldeconomie over. De romanisering begon voornamelijk bij de bovenste lagen van de bevolking omdat zij het meeste in contact kwamen met de Romeinen. De elite kon zijn positie verstevigen ten opzichte van de Romeinen als ze sommige gebruiken overnamen. Zodra het bestuur en de elite de Romeinse cultuur of kenmerken daarvan overnamen, volgde de bevolking ook. Vaak was het geen volledige overname van de Romeinse cultuur. De Germanen bleven kenmerken uit hun eigen cultuur houden maar mixten deze met Romeinse gebruiken.
Ook qua geloof kwamen veel kenmerken van de Germanen en Romeinen overeen. Ze hadden allebei een polytheïstische godsdienst die meerdere goden aanbadden. Na het ontstaan van het christendom in het Romeinse Rijk, namen de Germanen ook het christendom over. Typische Romeinse zaken zoals openbare badhuizen en gladiatorengevechten werden door de Germanen overgenomen.

Foederati

Toen de Romeinen in de eerste eeuwen na Christus de Germanen wat meer gingen vertrouwen, werden veel Germaanse soldaten gebruikt in het Romeinse leger. Zij werden als ‘foederati’, bondgenoten zonder burgerrecht, binnengehaald. De Germanen kregen geld en voedsel in ruil voor militaire dienst. Hierdoor telde de Romeinse legerleiding in de vijfde eeuw meer Germanen dan Romeinen.

Burgerrechten

Aan het einde van de vierde eeuw was het Romeinse Rijk verzwakt door verschillende oorzaken zoals aanvallen van vijanden en interne strijd tussen keizers. Daardoor konden de Germanen het Romeinse Rijk binnendringen en steden overnemen. Dit was niet om de steden te veroveren. De Germanen wilden graag in het Romeinse Rijk wonen en burgerschap verkrijgen. In de keizertijd kregen de inwoners van de gebieden die bijna volledig geromaniseerd waren soms burgerrecht. Hiermee werden ze onderdeel van de echte Romeinse samenleving en konden ze hoge posities vervullen.

Huidige invloed

Van deze romanisering merken we vandaag de dag nog veel. Ons recht en de Zuid-Europese talen stammen af van de Romeinen. Door de Romeinen werd het Latijn ver verspreid in Europa omdat bijna alle bureaucraten werden gedwongen latijn te kunnen schrijven. Anders konden ze niet deelnemen aan de samenleving. Ook veel culturele aspecten zoals boeken, theatervoorstellingen en sport hebben we te danken aan de verspreiding van de Romeinse cultuur door de Germanen.

Het bericht Romanisering: de integratie van de Germanen verscheen eerst op IsGeschiedenis.

]]>
http://www.isgeschiedenis.nl/nieuws/romanisering-integratie-germanen/feed/ 0
Jefferson Davis wordt president van de Geconfedereerde Staten van Amerika http://www.isgeschiedenis.nl/toen/februari/jefferson_davis_wordt_president_van_de_geconfedereerde_staten_van_amerika/ http://www.isgeschiedenis.nl/toen/februari/jefferson_davis_wordt_president_van_de_geconfedereerde_staten_van_amerika/#respond Tue, 25 Apr 2017 14:00:38 +0000 http://www.isgeschiedenis.nl/?p=1501 Alabama 1861 – Een jaar nadat president Abraham Lincoln dodelijk getroffen was door een kogel, beginnen de zuidelijke staten zich steeds meer te roeren. Ze begeren afsplitsing van de federale overheid. Jefferson Davis werpt zich op als een vertolker van dit streven en wordt op 18 februari 1861 de eerste president van de Geconfedereerde Staten van Amerika.

Het bericht Jefferson Davis wordt president van de Geconfedereerde Staten van Amerika verscheen eerst op IsGeschiedenis.

]]>
Op 24 april 2017 werden in de Amerikaanse stad New Orleans vier standbeelden van de Amerikaanse Burgeroorlog (1861-1865) weggehaald. Volgens de burgemeester passen de beelden niet meer in het karakter van de stad en vertegenwoordigen ze het racistische verleden van het Zuiden van de VS. Een van de standbeelden is van de enige president van de Geconferedeerde Staten van Amerika, Jefferson Davis. Onder zijn leiding barstte de Amerikaanse Burgeroorlog los.  

Jeffersons jeugd en politieke carrière

Jefferson Davis werd geboren op 3 juni 1808 in de Amerikaanse staat Kentucky. Hij studeerde aan de Transylvanian University en ging daarna naar de militaire hogeschool van Amerika, genaamd West Point. In 1832 ontmoette Davis het meisje Sarah Knox Taylor en ze werden verliefd. Drie maanden na hun huwelijk stierf Sarah op 15 september 1835. Davis trok zich terug en ging politieke wetenschappen studeren. Vanaf 1840 raakte hij betrokken bij de Democratische partij. Zijn politieke loopbaan liep voorspoedig en al in 1844 behoorde hij tot de zes kandidaten voor de race om het presidentschap. Op 26 februari 1845 trouwde Davis opnieuw, dit keer met Varina Howell. Dat zelfde jaar kreeg hij een zetel in het Huis van Afgevaardigden.

Mexicaans-Amerikaanse Oorlog

In 1846 begon de Mexicaans-Amerikaanse Oorlog (1846-1848). Deze oorlog brak uit nadat Texas zich onafhankelijk van Mexico had verklaard en bij de VS werd ingelijfd. Jefferson Davis gaf zijn zetel in het Huis van Afgevaardigden op en zette een regiment van vrijwilligers op waarvan hij de kolonel werd, ’The Mississippi Rifles’. Samen met zijn troepen deed Davis een succesvolle aanval op Monterrrey. Tijdens de Battle of Buena Vista werd hij in zijn voet geschoten maar hij werd in veiligheid gebracht door soldaat Robert Chilton. Na zijn militaire dienst keerde Davis terug de politiek in, en belandde hij op 5 december 1847 in de senaat. Hij verloor de verkiezingen om het gouverneurschap van de staat Mississippi in 1851. Daarna stond hij een tijdje buitenspel in de politiek maar in 1853 wordt hij minister van Financiën onder president Franklin Pierce.

Amerikaanse Burgeroorlog (1861-1865)

In 1860 trad Abraham Lincoln aan als president van de Verenigde Staten. Teleurgesteld trad Jefferson Davis af als senator. Toen de zuidelijke Amerikaanse staten hun afscheiding aankondigden van de Verenigde Staten, wierp  Jefferson Davis zich op als leider. Op 18 februari 1861 werd hij de president van de Geconfedereerde Staten van Amerika, het afgescheiden zuidelijke deel van Amerika. Oorspronkelijk bestonden de Geconfedereerde Staten uit zeven deelstaten, maar in het verloop van de oorlog namen steeds meer staten deel, zoals Tennessee en North Carolina.

Geconfedereerde Staten

De afscheiding van de zuidelijke staten ging voornamelijk over het al dan niet toestaan of afschaffen van de slavernij. Het zuiden had grote slavernijplantages en de economie draaiden dus op slaven. Het noorden wilde de slavernij afschaffen, net als president Abraham Lincoln. Bij zijn aanstelling werden de verschillen dus te groot, waardoor de bloedige Amerikaanse Burgeroorlog uitbrak en tot 1865 duurde. Tegenwoordig wonen veel afro-Amerikanen in de Zuidelijke staten, waaronder dus de stad New Orleans. Volgens sommigen zijn de standbeelden van de Zuidelijke helden slecht omdat ze het verleden verheerlijken. Tegenstanders zijn juist trots op het verleden van de Geconfedereerde Staten en willen dat de standbeelden blijven staan. De stad heeft toch besloten de beelden weg te halen onder begeleiding van de politie.

(Debbie Nijssen) Dit artikel is een bewerking van een artikel dat eerder op IsGeschiedenis verscheen, en is aangepast om het beter te laten aansluiten op het nieuws.

Het bericht Jefferson Davis wordt president van de Geconfedereerde Staten van Amerika verscheen eerst op IsGeschiedenis.

]]>
http://www.isgeschiedenis.nl/toen/februari/jefferson_davis_wordt_president_van_de_geconfedereerde_staten_van_amerika/feed/ 0
De voorspellingen van Chriet Titulaer http://www.isgeschiedenis.nl/nieuws/voorspellingen-chriet-titulaer/ http://www.isgeschiedenis.nl/nieuws/voorspellingen-chriet-titulaer/#respond Tue, 25 Apr 2017 10:20:12 +0000 http://www.isgeschiedenis.nl/?p=79077 Op 23 april 2017 overleed een van Nederlands bekendste sterrenkundige en wetenschapper, Chriet Titulaer. Titulaer maakte de wetenschap lange tijd populair bij het grote publiek met onder andere het programma Wondere Wereld. In dit programma bracht hij de kijker op de hoogte van de nieuwste ontwikkelingen omtrent wetenschap, techniek en sterrenkunde. Chriet en de Apollo... Lees verder

Het bericht De voorspellingen van Chriet Titulaer verscheen eerst op IsGeschiedenis.

]]>
Op 23 april 2017 overleed een van Nederlands bekendste sterrenkundige en wetenschapper, Chriet Titulaer. Titulaer maakte de wetenschap lange tijd populair bij het grote publiek met onder andere het programma Wondere Wereld. In dit programma bracht hij de kijker op de hoogte van de nieuwste ontwikkelingen omtrent wetenschap, techniek en sterrenkunde.

Chriet en de Apollo 11

Titulaer studeerde wiskunde, natuurkunde en sterrenkunde op de universiteit van Utrecht. Zijn eerste tv optreden zal iedereen ongetwijfeld kennen. Titulaer verzorgde namelijk het commentaar tijdens de maanlanding van de Apollo 11 in 1969. Titulaer becommentarieerde tevens de lancering van de spaceshuttle Columbia in 1981. Ook was hij tussen 1969 en 1990 op tv met verschillende wetenschappelijke programma’s waarin hij de volgende voorspellingen deed:

1. Mobiele telefonie wordt de toekomst

In 1985 begon de uitzending van Titulaers programma met een fiets die uitgerust zou zijn met een telefoon. De PTT zou, volgens Titulaer, overwegen om de fietsen van koeriers uit te rusten met telefoons. De dynamo zou het enorme ding gedeeltelijk op kunnen laden. Later bleek dat het hier ging om een 1 aprilgrap, maar hoe dicht Titulaer in de buurt zou zitten van hoe het later zou worden, dat wist hij toen nog niet.

2. Glasvezel

Tevens in 1985 vertelde Titulaer tijdens een presentatie bij een kabelbedrijf vol enthousiasme over glasvezel. “Wat we nodig hebben is dat er één zo’n glasvezeltje in ieder huis in Nederland komt. Dan kun je door dat ene glasvezeltje honderden televisieprogramma’s kijken, telefoneren, beeld telefoneren, telewinkelen en telebankieren. Het kan allemaal via dat ene glasvezeltje.”

3. Het huis van de toekomst

Het was een ambitieus project, een huis volledig ingericht met alle denkbare, en zelfs nog ondenkbare wetenschappelijke snufjes. Titulaer presenteerde het huis in 1989 op het terrein van Autotron in Rosmalen. In het huis zaten 250 technische snufjes die varieerden van een trechter op het dak om regenwater op te vangen, een centraal stofzuigsysteem door het hele huis, een dak dat men kon openen via stemcommando en een systeem om afval te scheiden. Veel van deze dingen zijn curiositeiten gebleven, maar als men ziet hoe er nu wordt nagedacht over ‘smarthomes’ was Titulaer zijn tijd ver vooruit.

4. Vergemakkelijking van het leven

Ook voorspelde Titulaer dat de technologie het leven op allerlei manieren zou gaan vergemakkelijken. Hij voorspelde televisiekanalen waarop 24 uur per dag één thema wordt uitgezonden, bijvoorbeeld sport. Ook de magnetron stond voordat iedereen er een had al op het lijstje van Titulaer

5. Mensen op Mars

Titulaer voorspelde vanzelfsprekend ook dingen die niet uitkwamen. Zo beweerde hij in 1992 dat er vóór 2020 mensen op Mars zouden zijn geweest. Hij beweerde tevens ook dat dit Japanners zouden zijn. Gekeken naar de huidige technologische ontwikkelingen van bijvoorbeeld Space X en andere ruimtevaartprogramma’s lijkt deze voorspelling iets dichterbij te komen, maar 2020 dat zit er helaas niet in.

Het bericht De voorspellingen van Chriet Titulaer verscheen eerst op IsGeschiedenis.

]]>
http://www.isgeschiedenis.nl/nieuws/voorspellingen-chriet-titulaer/feed/ 0
Oprichting van de Republiek der Zuid-Molukken http://www.isgeschiedenis.nl/toen/oprichting-van-de-republiek-der-zuid-molukken/ http://www.isgeschiedenis.nl/toen/oprichting-van-de-republiek-der-zuid-molukken/#respond Tue, 25 Apr 2017 06:00:43 +0000 http://www.isgeschiedenis.nl/?p=66679 25 april 1950 – Na de onafhankelijkheid van Indonesië van een paar maanden eerder, roept de Zuid-Molukse deelstaat haar onafhankelijkheid uit. Hoewel Zuid-Molukken op papier recht hebben op onafhankelijkheid, belanden zij in een oorlog met het Indonesië van Soekarno. Onafhankelijkheid van Indonesië Op 27 december 1949 had de Nederlandse staat reeds onder druk de soevereiniteit... Lees verder

Het bericht Oprichting van de Republiek der Zuid-Molukken verscheen eerst op IsGeschiedenis.

]]>
25 april 1950 – Na de onafhankelijkheid van Indonesië van een paar maanden eerder, roept de Zuid-Molukse deelstaat haar onafhankelijkheid uit. Hoewel Zuid-Molukken op papier recht hebben op onafhankelijkheid, belanden zij in een oorlog met het Indonesië van Soekarno.

Onafhankelijkheid van Indonesië

Op 27 december 1949 had de Nederlandse staat reeds onder druk de soevereiniteit over Indonesië overgedragen aan de Republik Indonesia Serikat, onder leiding van Soekarno. De Zuid-Molukken waren op dat moment nog onderdeel van de provincie Oost-Indonesië. Soekarno schafte de federale structuur af, waarna op 25 april 1950 de Republiek der Zuid-Molukken (RMS) werd opgericht.

Oorlog tussen 1950 en 1966molukken

Hoewel de Zuid-Molukken recht op onafhankelijkheid hadden, werd de soevereiniteit door Indonesië niet erkend. Het Indonesische leger viel de Molukse hoofdstad Ambon binnen en wist deze te veroveren. In de zestien jaar die volgden was Indonesië verwikkeld in een oorlog met de Zuid-Molukken; tussen 1950 en 1966 vielen naar schatting 18.000 doden in de Indonesisch-Molukse oorlog. De Molukse president Chris Somoukil werd in 1966 opgepakt en geëxecuteerd.

Zuid-Molukkers in Nederland

De oorlog in de Molukken leidde tot grote onrust in Nederland. De Nederlandse overheid liet tijdens de oorlog met Indonesië 4000 Molukkers die het Nederlandse leger in Indonesië hadden gediend naar Nederland komen. De regering erkende de nieuwe Molukse Republiek echter niet. Het was de bedoeling dat de Molukkers tijdelijk in Nederland zouden wonen, maar al snel bleek dat terugkeer voor hen te gevaarlijk zou zijn.

Onrust en treinkapingen

De Zuid-Molukse gemeenschap in Nederland kwam hevig in protest tegen de executie van president Somoukil en de manier waarop de Nederlandse overheid met de oorlog in de Molukken omging. Over de jaren pleegden zij enkele aanslagen in Nederland, waaronder twee berucht geworden treinkapingen.

 

 

Het bericht Oprichting van de Republiek der Zuid-Molukken verscheen eerst op IsGeschiedenis.

]]>
http://www.isgeschiedenis.nl/toen/oprichting-van-de-republiek-der-zuid-molukken/feed/ 0
Het ontstaan van de Romeinse republiek http://www.isgeschiedenis.nl/nieuws/ontstaan-romeinse-republiek/ http://www.isgeschiedenis.nl/nieuws/ontstaan-romeinse-republiek/#respond Mon, 24 Apr 2017 17:00:24 +0000 http://www.isgeschiedenis.nl/?p=79059 Het Romeinse rijk heeft in haar lange geschiedenis verschillende soorten bestuursvormen gekend. Zo is de bekendste vorm het keizerrijk. Rome is echter ook lange tijd bestuurd geweest door een volksvertegenwoordiging, maar een echte democratie was het echter niet. Koninkrijk Rome Voordat de eerste Romeinse republiek gesticht werd het Italiaanse schiereiland bewoond in verschillende kleine nederzettingen... Lees verder

Het bericht Het ontstaan van de Romeinse republiek verscheen eerst op IsGeschiedenis.

]]>
Het Romeinse rijk heeft in haar lange geschiedenis verschillende soorten bestuursvormen gekend. Zo is de bekendste vorm het keizerrijk. Rome is echter ook lange tijd bestuurd geweest door een volksvertegenwoordiging, maar een echte democratie was het echter niet.

Koninkrijk Rome

Voordat de eerste Romeinse republiek gesticht werd het Italiaanse schiereiland bewoond in verschillende kleine nederzettingen op heuvels. Rond 625 voor christus was Rome een stad met zo’n 35.000 inwoners. Tijdens deze periode werd Rome bestuurd door een koning, Rex (bestuurder) genoemd. Dit was echter geen koning zoals we die kennen uit de middeleeuwen, de koning werd namelijk aangesteld door een groep rijke edelen en altijd in naam van het volk.

Revolutie van het volk

Rond 500 voor christus vond er een verandering plaats in het politieke bestuur van Rome. Er brak een revolutie uit onder burgers die meer inspraak wilden in de politiek. Deze burgers werden politiek vertegenwoordigd door een groep rijke burgers. De koning werd vervangen door een volksvertegenwoordiging. In feite was dit de eerste vorm van de Romeinse republiek, maar niet voor iedereen. Hoewel de rijke burgers de armen hadden vertegenwoordigd in de revolutie, waren de rijke burgers niet van plan hun macht te delen aangezien de volksvertegenwoordiging bezet werd door de adel en de rijke burgers.

Inrichting Romeinse republiek

Omdat de macht van één koning nu moest worden gedeeld werden er uit de volksvertegenwoordiging twee praetors benoemd. Zij hadden evenveel macht en werden maar voor een jaar gekozen, in tegenstelling tot de koning die levenslang werd benoemd. De macht werd nog verder verdeeld door onder de praetors een groep magistraten aan te stellen. Deze groep bestond uit drie aediles en vier quaestors. Alleen de adel kon deze functie krijgen. .

Het bericht Het ontstaan van de Romeinse republiek verscheen eerst op IsGeschiedenis.

]]>
http://www.isgeschiedenis.nl/nieuws/ontstaan-romeinse-republiek/feed/ 0
Het ontstaan van de huidige Franse republiek http://www.isgeschiedenis.nl/nieuws/ontstaan-huidige-franse-republiek/ http://www.isgeschiedenis.nl/nieuws/ontstaan-huidige-franse-republiek/#respond Mon, 24 Apr 2017 15:00:38 +0000 http://www.isgeschiedenis.nl/?p=79056 De uitslag van eerste ronde van de Franse verkiezingen zorgt voor een aardverschuiving in de Franse politiek. De sociaalliberaal Emmanuel Macron staat in de tweede ronde tegenover de nationalistische Marine Le Pen. Dit is echter niet de eerste keer dat de Franse politiek met grote omwentelingen te maken krijgt. Frankrijk in de Tweede Wereldoorlog Tijdens... Lees verder

Het bericht Het ontstaan van de huidige Franse republiek verscheen eerst op IsGeschiedenis.

]]>
De uitslag van eerste ronde van de Franse verkiezingen zorgt voor een aardverschuiving in de Franse politiek. De sociaalliberaal Emmanuel Macron staat in de tweede ronde tegenover de nationalistische Marine Le Pen. Dit is echter niet de eerste keer dat de Franse politiek met grote omwentelingen te maken krijgt.

Frankrijk in de Tweede Wereldoorlog

Tijdens de Duitse bezetting van Frankrijk in de Tweede Wereldoorlog volgde de Franse Maarschalk Pétain in 1940 Paul Reynaud op als premier van Frankrijk. Pétain pleitte voor een wapenstilstand met de Duitsers. Deze kwam enkele dagen na Pétains aantreden tot stand, waarna het Noordwestelijke deel van Frankrijk werd afgestaan aan de Duitsers. Ook verloor Frankrijk een Oostelijk deel aan Italië en werd Elzas-Lotharingen bij het Duitse rijk gevoegd. De Franse regering vestigde zich in de stad Vichy. Pétain veranderde de regering in een dictatuur waarin de pers gecensureerd werd en joden werden vervolgd. Na de oorlog werden veel regeringsleden uit het Vichy tijdperk ter dood veroordeeld. Pétain kreeg deze straf in eerste instantie ook, maar werd met gratie van de Gaulle verbannen naar het eiland Yeu.

Vierde Franse republiek

Na de Tweede Wereldoorlog werd er een grondwetgevende vergadering aangesteld. In de nieuwe grondwet verschoof de macht van de president en de regering richting het Assemblée National en de senaat werd vervangen door de Conseil de la République. Charles de Gaulle was het niet eens met deze wijzigingen in de grondwet en zag af van het presidentschap. De situatie bleef instabiel; regeringen bleven niet langer dan een half jaar aan. In 1954 werden onder president Pierre Mendès France de grondwetswijzigingen deels teruggedraaid. Lang bleef zijn kabinet echter niet aan, want in datzelfde jaar luidde het begin van de Algerijnse oorlog het einde van zijn kabinet in.

De Algerijnse oorlog

Tijdens de onafhankelijkheidsstrijd van het Front de Libération Nationale, de Algerijnse onafhankelijkheidsbeweging, werd opnieuw de hulp van generaal de Gaulle ingeroepen. De onafhankelijkheidsstrijd ontpopte zich tot een guerrilla-oorlog waarbij ook terroristische aanslagen werden gepleegd. Ook werden er door pro Frans-Algerijnse nationalisten contra terroristische acties uitgevoerd. Toen het conflict zich na het bloedbad tijdens het vreedzame protest voor Algerijnse onafhankelijkheid in Parijs dreigde uit te breiden tot Frankrijk, besloot de Gaulle te gaan onderhandelen met de Algerijnse vrijheidsstrijders. Deze onderhandelingen resulteerden in 1962 tot de verdragen van Évian, waarin de onafhankelijkheid van Algerije werd uitgeroepen.

De vijfde Franse republiek

Met het einde van de Frans-Algerijnse oorlog kwam er tevens een einde aan de vierde Franse republiek. De Gaulle liet in 1958 een referendum opstellen over de hervorming van de grondwet, hier stemde 80% van de bevolking voor de hervormingen waardoor de Gaulle veel macht kreeg. De Gaulle was geliefd onder het Franse volk, maar hield er controversiële uitspraken op na in de buitenlandse politiek. De Gaulle wilde het machtige Frankrijk van voor de oorlog terugbrengen. Dit wilde de Gaulle bewerkstelligen door te investeren in kernwapens en Frankrijk af te zonderen van de Verenigde Staten. Dit sentiment werd in Frankrijk doorgezet tot het aantreden van president Nicolas Sarkozy, die in tegenstelling tot de Gaulle juist meer toenadering zocht tot de Verenigde Staten.

Het bericht Het ontstaan van de huidige Franse republiek verscheen eerst op IsGeschiedenis.

]]>
http://www.isgeschiedenis.nl/nieuws/ontstaan-huidige-franse-republiek/feed/ 0
We moeten Frankrijk opnieuw leren kenen. http://www.isgeschiedenis.nl/ingezonden/we-moeten-frankrijk-opnieuw-leren-kenen/ http://www.isgeschiedenis.nl/ingezonden/we-moeten-frankrijk-opnieuw-leren-kenen/#respond Mon, 24 Apr 2017 11:46:36 +0000 http://www.isgeschiedenis.nl/?p=79045 ‘Iedereen heeft twee vaderlanden, het zijne en Frankrijk’, placht men te zeggen. Merkwaardig genoeg zijn de Fransen zelf ten prooi aan een gevoel van rien ne va plus, ondanks de vele troeven van hun land. Frankrijk heeft hervormingen nodig, maar alle pogingen daartoe worden prompt gesaboteerd. Mia Doornaert peilt naar de oorzaken van de malaise... Lees verder

Het bericht We moeten Frankrijk opnieuw leren kenen. verscheen eerst op IsGeschiedenis.

]]>
‘Iedereen heeft twee vaderlanden, het zijne en Frankrijk’, placht men te zeggen. Merkwaardig genoeg zijn de Fransen zelf ten prooi aan een gevoel van rien ne va plus, ondanks de vele troeven van hun land. Frankrijk heeft hervormingen nodig, maar alle pogingen daartoe worden prompt gesaboteerd. Mia Doornaert peilt naar de oorzaken van de malaise in een land met een zo glorieus verleden en een nog steeds benijdenswaardig heden. Haar relaas – van de monarchie tot de Revolutie, van Charles de Gaulle tot François Hollande, van de belle époque tot het einde van de exception française – doorweeft ze met eigen ervaringen en ontmoetingen.

Mia Doornaert (1945) is krantencolumniste en onafhankelijk expert buitenlandse politiek, met een bijzondere belangstelling voor Frankrijk. Ze neemt regelmatig deel aan het publieke debat over binnen- en buitenlandse kwesties. Ze was 38 jaar buitenlandjournaliste van De Standaard, waarvan ze 5 jaar doorbracht als vaste correspondente in Parijs. Ze is de auteur en coauteur van verscheidene boeken.

‘Doornaert combineert een vlijmscherpe analyse van de politieke, sociale en economische actualiteit met een groot historisch besef. Dat alles kruidt ze met haar liefde voor het land.’ – Peter Vandermeersch, hoofdredacteur NRC Handelsblad

Lees hier meer over De Ontredderde Republiek

 

Het bericht We moeten Frankrijk opnieuw leren kenen. verscheen eerst op IsGeschiedenis.

]]>
http://www.isgeschiedenis.nl/ingezonden/we-moeten-frankrijk-opnieuw-leren-kenen/feed/ 0
Mysterie van de tempeliers http://www.isgeschiedenis.nl/nieuws/mysterie-van-de-tempeliers/ http://www.isgeschiedenis.nl/nieuws/mysterie-van-de-tempeliers/#respond Mon, 24 Apr 2017 10:37:16 +0000 http://www.isgeschiedenis.nl/?p=79035 Er zijn maar weinig organisaties ’een grotere bron voor mythen en legenden dan de orde van de tempeliers. Begonnen als een broederorde ter bescherming van pelgrims, geëindigd in een massavervolging wegens ketterij, of helemaal nooit geëindigd? Oprichting tempeliersorde Er zijn verschillende bronnen die schrijven over de oprichting van de orde. Zo schrijft de aartsbisschop Willem... Lees verder

Het bericht Mysterie van de tempeliers verscheen eerst op IsGeschiedenis.

]]>
Er zijn maar weinig organisaties ’een grotere bron voor mythen en legenden dan de orde van de tempeliers. Begonnen als een broederorde ter bescherming van pelgrims, geëindigd in een massavervolging wegens ketterij, of helemaal nooit geëindigd?

Oprichting tempeliersorde

Er zijn verschillende bronnen die schrijven over de oprichting van de orde. Zo schrijft de aartsbisschop Willem van Tyrus (1130-1185) dat de orde in 1118 werd opgericht door de Edelman Hugo van Payns (1070-1136) met als doel het beschermen van alle pelgrims in het heilige land. Andere bronnen suggereren echter dat de orde al eerder is opgericht.

Grondregels tempeliers

De tempeliers leefden volgens strenge regels. Zo moesten nieuwe leden al hun bezittingen afstaan aan de orde, waren er strikte kledingregels en moesten de tempeliers vroom, gehoorzaam en sober leven. In beginsel is het voor monniken verboden om bloed te vergieten. Om de pelgrims in het heilige land te kunnen beschermen moest er daarom een uitdrukkelijke oproep vanuit de kerk worden gedaan om afreizende pelgrims te beschermen.

Succes van de tempeliersorde

De tempeliers vierden hun hoogtijdagen tijdens de tweede kruistocht (1145-1149). De orde was mede door de grondregel van het afstaan van land en bezittingen een enorm rijke orde geworden. Door dit enorme kapitaal en de enorme aanwezigheid in Europa en het Midden-Oosten van de orde fungeerden deze als een soort bank. Zo bedachten de tempeliers de zogenaamde schuldbrief, een bewijs van nog te ontvangen geld.

De koning en de tempeliers

Ook de Franse koning Filips de Schone (1268-1314) had schulden bij de orde. Door zijn oorlogen met Engeland was de koning al vanaf zijn aantreden verantwoordelijk voor financiële problemen van het land. Tijdens deze eerste regeringsjaren wilde Filips de tempelieren juist betrekken bij het bestuur. Zo was de koning volgens sommigen aanwezig bij inwijdingsceremonies in de tempel van Parijs. Deze goede verhouding was echter van korte duur, want toen er in de Franse adellijke kringen geruchten begonnen te circuleren over heidense praktijken binnen de orde sloeg koning Filips compleet om.

Vervolging van de tempeliers

Toen Esquin de Florian, een deserterende tempelier, koning Filips vertelde dat de geruchten klopten besloot de koning tot actie over te gaan. In de vroege ochtend van 13 oktober 1307 liet hij zijn officieren zo’n 15000 mensen arresteren. Hieronder waren arbeiders, horigen en bedienden van de tempeliers. Koning Filips vorderde alle bezittingen van de gearresteerden en verkocht hun landerijen. De tempeliers werden aangeklaagd voor ketterij, afgodenaanbidding en homoseksuele praktijken.

Mythevorming tempeliers

Veel tempelieren gaven na zware martelingen toe aan de beschuldigingen, zo ook leider van de tempelieren Jacques de Molay. Later nam hij deze beschuldigingen weer terug. De Molay werd in 1314 schuldig bevonden van ketterij en moest branden op de brandstapel. Met de dood van de laatste leider van de tempeliers werd meteen de eerste legende geboren. Zo zou De Molay op de brandstapel een vloek hebben uitgeroepen over koning Filips de Schone en paus Clement. Ze zouden beiden de dood vinden voor het einde van het jaar. Zijn vloek kwam uit, want paus Clement stierf een jaar later en koning Filips kwam voor het einde van het jaar om het leven tijdens een jachtpartij. Een andere mythe die wordt gelinkt aan de executie van Jacques de Molay is het gerucht dat de tempeliers helemaal niet waren verdwenen. Ze zouden zijn opgegaan in de orde van de vrijmetselaars, en tevens de Franse revolutie in gang hebben gezet om wraak te nemen op het Franse koningshuis uit naam van De Molay. Van deze geruchten en mythes valt wetenschappelijk niet veel te onderbouwen, maar dat de tempeliers tot op de dag van vandaag een bron van inspiratie zijn voor verhalen en legendes, staat zonder meer vast.

Het bericht Mysterie van de tempeliers verscheen eerst op IsGeschiedenis.

]]>
http://www.isgeschiedenis.nl/nieuws/mysterie-van-de-tempeliers/feed/ 0
“Het Japanse museum” : Hoe kunst, cultureel erfgoed en identiteit werden gevormd onder leiding van Okakuro Kakuzo, 1862-1913 http://www.isgeschiedenis.nl/jonge-historici/japanse-museum-hoe-kunst-cultureel-erfgoed-en-identiteit-werden-gevormd-leiding-okakuro-kakuzo-1862-1913/ http://www.isgeschiedenis.nl/jonge-historici/japanse-museum-hoe-kunst-cultureel-erfgoed-en-identiteit-werden-gevormd-leiding-okakuro-kakuzo-1862-1913/#respond Mon, 24 Apr 2017 08:56:36 +0000 http://www.isgeschiedenis.nl/?p=78918 Niets leek onmogelijk in Meiji-Japan. Het nieuwe tijdperk, dat begon in 1868 en eindigde in 1912, was een periode die het land fundamenteel veranderde. Deze tijd was niet eenduidig, maar juist vol met paradoxen. Als iemand dat wel bewijst is het Okakua Kakuzo of Okakura Tenshin (1862-1913), een man vol met tegenstrijdigheden, maar ook een... Lees verder

Het bericht “Het Japanse museum” : Hoe kunst, cultureel erfgoed en identiteit werden gevormd onder leiding van Okakuro Kakuzo, 1862-1913 verscheen eerst op IsGeschiedenis.

]]>
Niets leek onmogelijk in Meiji-Japan. Het nieuwe tijdperk, dat begon in 1868 en eindigde in 1912, was een periode die het land fundamenteel veranderde. Deze tijd was niet eenduidig, maar juist vol met paradoxen. Als iemand dat wel bewijst is het Okakua Kakuzo of Okakura Tenshin (1862-1913), een man vol met tegenstrijdigheden, maar ook een persoon die een blijvende stempel op Japan heeft gedrukt. Hoewel hij in het Westen slechts bekend is als politiek activist, heeft hij in het land ook een heel andere manier veranderd. Met het vormen van een collectieve Japanse identiteit en het propageren van nationaal erfgoed en kunst, om zo ten strijde te trekken tegen de verwestering. Wie was deze man en hoe kon hij het land zo vormen, terwijl hij tegelijkertijd ook zo’n product van zijn tijd was?

Door Edwin Pietersma

Revolutionaire restauratie

Om Okakura te begrijpen is een korte voorgeschiedenis nodig. In 1853 kwam er met de komt van de “zwarte schepen” van Commodore Perry een einde aan meer dan tweehonderd jaar rust en vrede. Deze Amerikaanse generaal dwong Japan om zich open te stellen voor Westerse handel op ongelijke termen en de angst voor een kolonisatie van het land, zoals ook met China gebeurde na de Opium-oorlog (1839-1842). De macht van de militaire leider verbrokkelde langzaam en er ontstond onrust, wat uiteindelijk uitmondde in een burgeroorlog (1868-1869). Een groep van keizergezinden vonden dit het perfecte moment om de 15-jarige prins genaamd Mutsohito (1852-1912) te kronen en de macht terug te geven aan de keizerlijke familie, die het eeuwen eerder verloren had. Dit word ook wel de Meiji-Restauratie genoemd, hoewel de term revolutie toepasbaarder is. Tot vandaag de dag wordt de periode die volgde als de meest ingrijpende in de Japanse geschiedenis gezien, samen met de Amerikaanse bezetting van het land na de Tweede Wereldoorlog.

De nieuwe keizer, onder de regeringsnaam Meiji, was er zich bewust van dat als Japan niet veranderde, het land binnen enkele jaren een slaaf zou worden van andere landen. Hij besloot informatie te verzamelen over het Westen en te leren hoe zij ze moest verslaan. Een groep diplomaten werd op reis gestuurd en verscheidene Japanners kregen de mogelijkheid om in het Westen te studeren. Dit leverde vervolgens prestige op voor deze studenten, waardoor ze snel in hoge posities kwamen in de Japanse maatschappij. Daarnaast werden er op grote schaal buitenlanders in dienst genomen om het land te moderniseren: van Nederlandse ingenieurs tot Franse adviseurs en Amerikaanse docenten. De overheid nam de Pruisische grondwet als basis voor de Meiji-grondwet en het Amerikaanse model als voorbeeld voor het nieuwe schoolsysteem. Binnen enkele tientallen jaren kon het land zelf een machtige speler worden. Zo versloeg Japan China in 1895 (de eerste Sino-Japanse oorlog), waardoor Taiwan onder Japanse administratie viel en in 1905 de Russen, waardoor Korea Japans werd (de Russisch-Japanse Oorlog). Deze twee oorlogen werden als een grote schok ervaren in het Westen, omdat Japan in minder dan veertig jaar een blank leger kon verslaan en dus de vermeende raciale superioriteit van Europeanen en Amerikanen in kwestie trok. Voor de Japanners bleek dit ook een omslagpunt te zijn: het land was een belangrijke speler in de wereld geworden. Door verschillende historici wordt het gezien als het begin van het Japans imperialisme, dat uiteindelijk eindigt in de Tweede Wereldoorlog. Het land was tot in haar wortels veranderd. Dat het land zelfs niet meer herkenbaar was voor Japanners na veertig jaar is wel het best omschreven door de Japanse schrijver Natsume Soseki: “Toen, in hartje zomer, verscheidde keizer Meiji (…) en ik werd hevig aangegrepen door het gevoel dat wie van ons nog langer in leven bleef, een anachronisme zou zijn.”[1]

Okakura Kakuzo

Tegen deze achtergrond, een van fundamentele angst, verandering en identiteitscrisis, speelde het leven van Okakura Kakuzo af. Geboren in 1862 in Yokohama maakte hij de veranderingen van dichtbij mee: zijn geboortestad was een havenstad waar veel spanningen waren door de aanwezigheid van buitenlanders. Weinig is bekend over zijn jeugd, behalve dat hij in onderwijs ging bij Engelse missionarissen. Dit was nog voor de verandering van het schoolsysteem. Toen in 1877 werd de eerste universiteit van het land gesticht, namelijk de Keizerlijke Universiteit in Tokio. In hetzelfde jaar ging Okakura, op vijftienjarige leeftijd, als student verschillende colleges volgen. De lessen van de Amerikaanse politicoloog Ernest Fenollosa (1853-1908) zouden hem het meeste bij blijven. Fenollosa, die filosofie en sociologie had gestudeerd aan Harvard, was ingehuurd door de Japanse overheid om politieke economie en filosofie te geven. Zijn interesses lagen echter in de kunst. Zo was hij een fervent bezoeker van tempels en verzamelde hij Japanse kunst. Tegenwoordig wordt hij gezien als de bedenker van het concept nihonga, een alomvattende term voor Japanse kunst tegenover Westerse kunst. In 1882 werd hij dan ook ingehuurd door de Japanse overheid om een overzicht te maken van Japanse cultureel erfgoed in verscheidene tempels. Deze interesse voor kunst en Japan stimuleerde hij ook in Okakura, die zijn pupil werd en onder andere in 1866 samen met Fenollosa naar Europe reisde om kunst te bekijken. Ze bezochten verschillende ateliers, musea en kunstacademies, betaald door de Japanse overheid, om het succes van deze instituten te onderzoeken. Deze kennis van hoe in het Westen kunst werd gezien en hoe kunstenaars werden getraind zou dan weer in Japan geïmplementeerd kunnen worden. De vorming van Okakura, als kind en op het gebied van kunst, was gevormd door deze (Westerse) ervaringen.

Dit alles leidde tot vele carrièremogelijkheden voor Okakura: hij kwam in het bestuur van de Tokio Academie voor de Schone Kunsten terecht en werd het hoofd van de kunstafdeling van de universiteit waar hij aan gestudeerd had. In dezelfde periode richtte hij Kokka op, een van de eerste tijdschriften voor de schone kunsten in het land. In 1889 werd hij gepromoveerd tot directeur van het eerste museum van het land, het Keizerlijke museum te Tokio. Het museum was opgericht in 1872 en had heen centrale functie in het creëren van erfgoed en een nationale identiteit. Dit kwam doordat het museum direct onder het Ministerie van Onderwijs en later onder de Ministerie van Keizerlijke Zaken stond en een directe afspiegeling moest worden van de Japanse identiteit volgens de principes van de overheid. Zo werden voorwerpen uit de net geannexeerde gebieden naar Tokio gebracht en tentoongesteld in het museum en voorwerpen van de Keizerlijke families. Hierbij kregen voorwerpen een andere betekenis. Een voorbeeld is de presentatie van landbouwwerktuigen, die voor het eerst werden geïnterpreteerd als religieus en dus buiten hun sociale context werden geplaatst. Daarnaast besloot het Ministerie van Onderwijs in 1880 dat alle voorwerpen die een historische of culturele waarde konden bezitten naar het museum moesten, waar ze geclassificeerd konden worden als erfgoed. Indien ze een waarde hadden, kreeg het museum het eerste recht om het aan te schaffen of de vinder financieel te compenseren. Het had dus een monopolie op culturele voorwerpen in het land en had de macht om te bepalen wat erfgoed was of niet. Naast deze landbouwwerktuigen kwamen ook voorwerpen uit tempels en kunst hiervoor in aanmerking. De rol van Okakura tijdens zijn tijd als directeur was om dit beleid uit te voeren, aan te scherpen en twee regionale museums te stichtten in de oude hoofdsteden Nara en Kioto. In deze musea lag de nadruk op de regionale geschiedenis en het belang van de steden in de nationale geschiedenis. Deze voorwerpen en hun representatie behoorden tot de kern van de nieuwe identiteit. Okakura legde hiervoor de basis.

Deze positie hield Okakura tot 1898, het jaar waarin hij ontslag nam. De reden hiervoor is onzeker, maar het kan te maken hebben met zijn overmatig drankgebruik en overspel, dat hij pleegde met de vrouwen van zijn pupillen. Meerder hoge lieden binnen het Ministerie van Onderwijs stapten op en gezamenlijk richtten ze de Japanse kunstacademie op. Tevens begon Okakura te reizen door Azië en schreef hij na een bezoek aan India het werk The Ideals of the East. Hierin beschreef hij de cultuur en kunst van Azië met als doel om het Westerse publiek te informeren en kennis te laten maken met de unieke cultuur ten opzichte van het Westen. Volgens Okakura was het Westen leeg: het had haar identiteit verloren. Daar tegenover stond Azië, dat een rijke geschiedenis en cultuur kende. Azië moest dus leidend worden om een nieuw ideaal voor de mensheid te vormen, gebaseerd op Aziatische principes. Japan was het beste geschikt hiervoor, omdat het land een “museum van de Aziatische beschaving” was, in de zin dat het alle goede eigenschappen vanaf het Aziatische vasteland had overgenomen.[2] Met dit werk werd Okakura wereldberoemd als politiek activist en is het nog steeds de reden dat hij bekend is buiten Japan. Na de publicatie reisde hij door de wereld om lezingen te geven en dit standpunt verder uit te breiden. Zijn apathie tegen het Westen werd steeds duidelijker. Zo schreef hij in een privé-correspondentie naar zijn voormalige docent Fenollosa dat door het introduceren van buitenlandse beelden Japan haar kracht in de kunst vermoordde.[3] Toch weerhield dit hem niet om zelfs in de Verenigde Staten te gaan wonen en te werken als curator voor Chinese en Japanse kunst voor het Museum of Fine Arts in Boston. Hij vervulde deze functie tot zijn dood in 1913, waarbij hij gedeeltelijk in Japan en de Verenigde Staten woonde.

Paradox tussen Oost en West

Okakura’s ideologie bestond dus uit twee aspecten: enerzijds de vorming door het Westerse gedachtegoed over wat Japan en Azië moest zijn, maar tegelijkertijd een apathie tegen het Westen an sich. Dit blijkt uit zijn politieke werken en privé-correspondentie, maar ook in het feit dat hij een soort Oriëntalistische blik overneemt als in “West” tegen het “Oosten.” Met de industrialisatie en verandering van Japan in haar kernwaarden die Okakura van dichtbij meemaakte, kan het zijn dat hij teleurgesteld was door deze verandering en zijn land niet meer terug herkende; dat hij een vergelijkbaar gevoel had als Natsume Soseki beschrijft. Het blijft echter onduidelijk waar zijn apathie tegen het Westen vandaan kwam. Hier bestaat dan ook veel discussie over.

Een ding is echter wel duidelijk: de tegenstellingen in Japan, met al haar Westerse invloeden na 1868, kwamen duidelijk in Okakura naar voren. Tegelijkertijd heeft hij zelf ook een cruciale stempel gedrukt op de Japanse identiteit en kunst. Dit door zijn actieve rol in de Japanse kunstwereld door zijn tijdschrift, zijn werk bij de Tokio Academie voor de Schone Kunsten en als directeur, waarbij hij hielp met het oprichten van twee musea die een sterke focus hadden op de lokale en nationale geschiedenis van het land. Als laatste speelt zijn politiek activisme hierbij een rol. Met zijn verwestering trok hij ten strijde tegen deze verwestering, waarmee hij deze paradox in zichzelf verenigde en het land probeerde om te vormen tot een eigen museum.

Edwin Pietersma (1993) heeft in Groningen de bachelor Geschiedenis afgerond met een focus op moderne Japanse geschiedenis (i.h.b. Meiji-periode, 1868-1912). Zo studeerde hij een jaar aan Osaka University in Japan en studeerde hij af op de totstandkoming van musea en de invloed op de nationale identiteit van het land. Op dit moment studeert hij Asian Studies met een specialisatie op erfgoedstudies en Japan aan de Universiteit Leiden. Met zijn onderzoek wil Edwin het Nederlandse publiek meer bekend maken met Oost-Azië en de bijzondere relaties tussen verschillende landen, met name op het gebied van (gedeeld) cultureel erfgoed.

Dit stuk verscheen eerder op de website van Jonge Historici. Op de hoogte blijven van onze publicaties en activiteiten? Kijk dan hier:

www.jongehistorici.nl
Facebook.com/jongehistorici

https://issuu.com/jongehistorici

Twitter: @JongeHistorici

Het bericht “Het Japanse museum” : Hoe kunst, cultureel erfgoed en identiteit werden gevormd onder leiding van Okakuro Kakuzo, 1862-1913 verscheen eerst op IsGeschiedenis.

]]>
http://www.isgeschiedenis.nl/jonge-historici/japanse-museum-hoe-kunst-cultureel-erfgoed-en-identiteit-werden-gevormd-leiding-okakuro-kakuzo-1862-1913/feed/ 0
Mexicaans-Amerikaanse Oorlog http://www.isgeschiedenis.nl/toen/mexicaans-amerikaanse-oorlog/ http://www.isgeschiedenis.nl/toen/mexicaans-amerikaanse-oorlog/#respond Mon, 24 Apr 2017 05:00:33 +0000 http://www.isgeschiedenis.nl/?p=66850 24 april 1846- Een ruiter komt op het legerkamp aangestormd. De Amerikaanse Generaal Zachary Taylor doet de tentflappen open en kijkt naar wat er aan de hand is. De ruiter rapporteert dat de Mexicanen de grens zijn overgestoken. Wat men vreesde was werkelijkheid geworden, de Mexicaans-Amerikaanse Oorlog was begonnen. Historische achtergrond Nadat Columbus Amerika had... Lees verder

Het bericht Mexicaans-Amerikaanse Oorlog verscheen eerst op IsGeschiedenis.

]]>
24 april 1846- Een ruiter komt op het legerkamp aangestormd. De Amerikaanse Generaal Zachary Taylor doet de tentflappen open en kijkt naar wat er aan de hand is. De ruiter rapporteert dat de Mexicanen de grens zijn overgestoken. Wat men vreesde was werkelijkheid geworden, de Mexicaans-Amerikaanse Oorlog was begonnen.

Historische achtergrond

Nadat Columbus Amerika had ontdekt koloniseerden de Spanjaarden grote delen van Amerika. Zowel Mexico als het huidige Texas werden een Spaanse provincie (1783). De Spaanse regering verloor in 1821 door de Mexicaanse Onafhankelijkheidsoorlog echter haar kolonie. De nieuwe Mexicaanse regering gaf nieuwe kolonisten vrijwel meteen de toestemming om zich in Texas te vestigen. Dit had tot gevolg dat Texas zich distantieerde van Mexico en in 1835 een zelfstandige staat werd. Dit zou een probleem worden voor Mexico; omdat Texas een zelfstandige staat was, mocht het zelf beslissingen maken. In 1845 koos de staat ervoor om zich aan te sluiten bij de Verenigde Staten. Dit tot woede van Mexico, dat Texas nog steeds als haar grondgebied zag.

President Polk

Op 24 april 1846 vond de eerste confrontatie plaats. Een patrouilleregiment van het Amerikaanse leger stuitte op een cavaliereenheid van de Mexicanen. De Mexicanen versloegen het patrouilleregiment en het conflict was geboren. Mede door de redevoeringen van president James Polk verklaarden de Verenigde Staten op 13 mei de oorlog aan Mexico.

Battle of Monterrey

Veldslag bij Monterrey

 

Taylors veldtocht

De eerste serieuze veldslag vond plaats bij Palo Alto. Daar wisten de Amerikanen onder leiding van Taylor de Mexicanen een verpletterende nederlaag toe te brengen. Door deze overwinning was het voor de Amerikanen mogelijk Mexico binnen te dringen. Generaal Taylor stevende af op de Mexicaanse stad Monterrey. Daar werd verschrikkelijk gevochten: alleen al tijdens de straatgevechten verloren de Amerikanen 468 man. Toch wisten de Amerikanen de stad te veroveren en daarmee een belangrijke doorbraak in de oorlog te forceren.

Scotts veldtocht

Belegering van Veracruz

Belegering van Veracruz

Nadat Taylors veldtocht tot een succesvol einde was gebracht, besloot president Polk nog een leger het vijandelijke land binnen te sturen. Hij gaf generaal Scott de opdracht via de havenstad Veracruz naar de hoofdstad Mexico-stad op te trekken. Na een korte belegering viel Veracruz in Amerikaanse handen en trokken de troepen van Scott richting Mexico-stad. Hoewel de stad relatief dichtbij lag, duurde het nog twee jaar voordat de hoofdstad veroverd werd. De Mexicanen waren namelijk niet van plan hun grondgebied zomaar prijs te geven.

Niños Héroes

Een mooi voorbeeld van de Mexicaanse vechtersmentaliteit zijn de Niños Héroes. Bij de slag om Chapultepec (een kasteel vlak bij Mexico-stad) vochten negen tienersoldaten door tot het bittere einde. Ze kozen ervoor liever dood te gaan dan in handen te vallen van de Amerikanen. Er gaat zelfs een verhaal de ronde dat een van deze jongens zich in een Mexicaanse vlag wikkelde en zich van de muur afgooide. Vandaag de dag worden deze jongens nog steeds herdacht op 13 september.

Nasleep van de oorlog

Bezetting Mexico-stad

Amerikaanse bezetting Mexico-stad

Nadat de Amerikanen de Mexicaanse hoofdstad veroverd hadden, was de oorlog gewonnen en kwam de Amerikaanse grens een stuk zuidelijker te liggen. Texas werd Amerikaans grondgebied en de zuidelijke staten, waar slavernij gebruikelijker was dan in het noorden ,werden uitgebreid. In de Verenigde Staten ontstond een steeds grotere tegenstelling tussen de staten die slavernij wilden afschaffen en staten die het wilden behouden. Verschillende conflicten tussen de noordelijke en zuidelijke staten leidden in 1861 tot het uitbreken van de Amerikaanse Burgeroorlog. De Mexicaans-Amerikaanse oorlog kan dus worden gezien als een oorlog die heeft bijgedragen aan het ontstaan van de Amerikaanse Burgeroorlog.

Het bericht Mexicaans-Amerikaanse Oorlog verscheen eerst op IsGeschiedenis.

]]>
http://www.isgeschiedenis.nl/toen/mexicaans-amerikaanse-oorlog/feed/ 0