Nicollo Machiavelli
Tweet about this on TwitterShare on Facebook0Share on Google+0Pin on Pinterest0Email this to someone

“Voor een dergelijk grote naam is geen enkele eulogie voldoende eer”, aldus de grafsteen van Niccolò Machiavelli in de Santa Croche kerk te Florence. Aanvankelijk probeert de Florentijn middels militaire hervormingen zijn stad van de ondergang te redden, maar als dit mislukt legt hij zich toe op het schrijven van politieke traktaten. In zijn meest invloedrijke werk, Il Principe, toont Machiavelli zich een groot voorstander van de ‘realpolitik’.

Niccolò Machiavelli werd geboren op 3 mei 1469 in de Italiaanse stad Florence. Hij was het derde kind en de eerste zoon van advocaat Bernardo di Niccolò Machiavelli en diens vrouw Bartolomea di Stefano Nelli. Hoewel hij voortkwam uit een zeer vooraanstaande familie had Niccolò Machiavelli geen recht op het volledige burgerschap van Florence, dat toentertijd verbonden was aan zeer strenge voorwaarden. Op aandringen van zijn ouders studeerde hij daarom onder meer grammatica, retoriek en Latijn, met als doel om later schrijver te worden.

Diplomaat

Toen Machiavelli 25 jaar oud was kreeg zijn leven echter een onverwachtse wending. In 1494 brak er namelijk een opstand uit in Florence en werd de invloedrijke Medici familie – die de stad al 60 jaar in haar machtsgreep had – door de stadbevolking verdreven en verbannen. Vier jaar later werd Machiavelli gekozen tot secretaris van de Tweede Kanselarij van de Florentijnse Republiek en begon hij aan een politieke loopbaan. Namens de stad ondernam hij in deze periode meerdere diplomatieke missies, die hem onder meer bij de Paus en aan het hof van de Franse koning Lodewijk XII brachten.

Raad van Tien

Wapen van het huis MediciVerder werd Machiavelli ook opgenomen in de Raad van Tien, het belangrijkste militaire orgaan van Florence. Al snel realiseerde hij dat er veel mis was met het leger, de verdediging en de strategie van de Republiek. Zo maakte Florence in zijn ogen te veel gebruik van huurlingenlegers en had de stad bovendien te vaak de neiging om neutraal te blijven in conflicten tussen de andere Italiaanse stadsstaten.

Het gevolg van deze strategie was dat verscheidene rivalen – waaronder de Pauselijke Staat, Milaan en Venetië – steeds machtiger werden, terwijl Florence achterbleef. Bovendien verwierf de stad door haar voortdurende neutraliteit geen goede vrienden en bondgenoten, waardoor men er ook alleen voor zou komen te staan als de stad zelf bedreigd zou worden. En dat dit in de toekomst zou gebeuren stond volgens Machiavelli buiten kijf, want de rijke stad vormde een makkelijke prooi.

Terugkeer van de Medici

Machiavelli probeerde deze gang van zaken te voorkomen door de oprichting van een eigen burgermilitie. In zijn ogen zouden de bewapende inwoners van de stad zelf namelijk een veel krachtiger leger vormen dan een aantal huurlingen. In 1509 leek hij gelijk te krijgen toen de troepen onder zijn leiding de stad Pisa veroverden. Niet veel later ging het echter alsnog mis. Nadat Florence tijdens de Oorlog van de Liga van Kamerijk (1508-1516) opnieuw te lang neutraal bleef, keerde de Heilige Liga zich tegen de Florentijnen. Met hulp van Paus Julius II veroverden Spaanse troepen de stad in 1512 en brachten zij de Medici opnieuw aan de macht.

Vertrek uit Florence

Met de val van de Republiek in 1512 kwam er ook een einde aan de politieke loopbaan van Machiavelli. Hij verloor zijn ambt en werd een jaar later zelfs gearresteerd op beschuldiging van betrokkenheid bij een mislukt complot tegen de Medici. Ondanks dat hij in de gevangenis enige tijd gemarteld werd, bleef Machiavelli zijn onschuld volhouden, waarna de Medici besloten hem weer op vrije voeten te stellen. De Florentijn besloot hierop zijn geboortestad te verlaten en trok zich terug op zijn boerderij Sant’Andrea in Percussina.

De Vorst

Standbeeld van Machiavelli in FlorenceHier zou hij zich vervolgens volledig toeleggen op het schrijven van toneelstukken en politieke traktaten. Op deze manier hoopte Machiavelli nog enige invloed uit te kunnen oefenen op de politiek van Florence, die verder geheel aan zijn grip was ontglipt. Zijn bekendste werk uit deze periode is ongetwijfeld Il Principe (vertaal als ‘De Vorst’ of ‘De Heerser’), waarin hij vorsten raad geeft over het ideale bestuur van een staat. Machiavelli toonde zich hierin een voorstander van de zogeheten ‘realpolitik’, waarbij het belang van de staat en dat van de machthebber altijd zwaarder wegen dan principes of ethische bezwaren.

Overlijden

Naast invloed uitoefenen hoopte Machiavelli met zijn bewondering en goedkeuring van machtige heersers ook weer in de gratie van de Medici familie te komen. In deze opzet lijkt hij in ieder geval geslaagd, want in 1520 kreeg Machiavelli van Giulio di Giuliano de’ Medici – de latere Paus Clementius VII – opdracht om de geschiedenis van Florence te schrijven. De schrijver voltooide het boekwerk, dat uiteindelijk acht volumes zou omvatten, binnen vijf jaar. Niccolò Machiavelli overleed twee jaar later, op 21 juni 1527, slechts enkele maanden nadat de Florentijnen de Medici voor een tweede keer uit de stad hadden verdreven.

Tweet about this on TwitterShare on Facebook0Share on Google+0Pin on Pinterest0Email this to someone