De trekschuitjager uit de zeventiende eeuw
Tweet about this on TwitterShare on Facebook0Share on Google+0Pin on Pinterest0Email this to someone

Verdwenen Beroepen – Met de opkomst van technologie zijn er een hoop nieuwe beroepen bijgekomen maar ook veel verloren gegaan. Een van die beroepen is de trekschuitjager. De trekschuit werd door personen of paarden door de kanalen van de stad getrokken. Zo kon in de zeventiende eeuw makkelijk en snel personen of goederen worden vervoerd naar een andere plek.  

De trekschuitjager

De zeventiende eeuw staat in Nederland ook wel bekend als de Gouden Eeuw. De handel en nijverheid bloeiden in de provincie Holland en daardoor nam het personenverkeer tussen de steden toe. De behoefte aan betere vervoersmogelijkheden leidde tot het ontstaan van de trekschuit. De trekschuit was een boot die door paarden of personen werd voortgetrokken. Dit werd gedaan door aan de mast een lijn vast te maken die via de kant kon worden voortgetrokken. Aangezien de kanalen vaak beter begaanbaar waren dan de wegen, kwamen de schepen redelijk soepel vooruit. Het voortrekken van de trekschuit wordt ook wel ‘jagen’ genoemd, vandaar dat de gene die dat deed trekschuitjager werd genoemd. Het pad op de wal waar de jager op liep, was het jaagpad. Tegenwoordig vind je nog veel van deze jaagpaden aan de kant van kanalen en rivieren.

Dienstregeling trekschuit

De trekschuit was voornamelijk bedoeld voor personen, zoals een rondvaartboot of veerboot. Als er goederen werden vervoerd sprak men meestal van een pakschuit. De trekschuit ging vaak niet meer dan 3 à 4 kilometer per uur, afgezien van de hoeveelheid personen of lading. Wel had de schipper een strakke dienstregeling want als de trekschuit te laat op de bestemming aankwam, moest de schipper de passagiers het reisgeld terugbetalen. De trekschuiten voeren over zogeheten trekvaarten. Die werden na 1630 regelmatig gegraven. Deze trekvaarten werden dan ook alleen gebruikt voor de trekschuit. Het gewone vrachtverkeer moest via de kanalen en rivieren.

Noodzaak van het ‘jagen’

De trekschuit werd voortgetrokken, omdat dat sneller was dan zeilen. De wind was niet constant genoeg om in de steden op een snel tempo personen te vervoeren. Knechten of personeel moest vaak de trekschuit voort trekken. Vaak werden boeren ingezet voor dit werk. Zij hadden paarden en probeerden op deze manier iets bij te verdienen. De schippers konden deze jagers dan inhuren. Tot 1879 had je een vergunning nodig om een scheepsjager te mogen zijn. Deze vergunningen werden verleend door het stadsbestuur. Als de trekschuit in privé bezit was, dan stonden de vrouwen achter het roer zodat de man de schuit kon trekken. Heel soms kwam het wel eens voor dat ook vrouwen het schip voortsleepten. Uiteindelijk kon de trekschuit niet concurreren met de spoorlijnen en treinen uit de negentiende eeuw. Deze waren een stuk sneller dan de trekschuit en de trekschuitjager verdween.

 

Tweet about this on TwitterShare on Facebook0Share on Google+0Pin on Pinterest0Email this to someone
Tags:          
Tweet about this on TwitterShare on Facebook0Share on Google+0Pin on Pinterest0Email this to someone

Bronnen:

Geschiedenisvanzuidholland.nl: trekschuit
Debinnenvaart.nl: trekschuitjager

Afbeeldingen:

Wikipedia.org: Trekschuit
Wikipedia.org: Trekschuit 

Tweet about this on TwitterShare on Facebook0Share on Google+0Pin on Pinterest0Email this to someone