Molukse treinkaping bij Wijster
Tweet about this on TwitterShare on Facebook0Share on Google+0Pin on Pinterest0Email this to someone

Wijster 1975- Een week na de uitspraak van de koningin over de onafhankelijkheid van Suriname, stapten zeven Molukse jongeren in trein no. 378 richting Zwolle vanaf station Assen. Ze hadden cadeaus bij zich, verpakt in sinterklaaspapier. Toen de trein stilstond, scheurden de Molukkers de Sinterklaasverpakkingen open, toverden wapens tevoorschijn in de kleuren van de Molukse vlag, en riepen: “Menu Muria, Handen omhoog! Dit is een Kaping!”. Zo ontstond op 2 december 1975 de eerste treinkaping in de Nederlandse geschiedenis.

Treinkaping bij Wijster

De Molukkers wilden erkenning voor hun politieke idealen, een eigen Zuid-Molukse staat. Toen de Nederlandse regering hier niet toe bereid leek, gingen zeven Molukse jongeren tot actie over. De kapers brachten de trein ongeveer tweeënhalve kilometer voorbij het dorp Wijster tot stilstand. Toen de trein stilstond, scheurden de Molukkers de Sinterklaasverpakkingen open. Tevoorschijn kwamen Winchester karabijnen, stenguns, revolvers en zelfs een uzi-machinepistool. Ook zonder de dansende zwarte pieten op de verpakking, zagen de geweren er nog vrolijk uit doordat ze versierd waren in de kleuren van de Zuid-molukse vlag: blauw, wit, groen en rood. De kaping was begonnen.

Twee doden

Maar vrijwel meteen na aanvang was er in de trein een onverwachte wending in de kaping gekomen door de interventie van machinist Braam, die onrust rook doordat de trein zo abrupt tot stilstand was gekomen. Hij liep door de trein en zag plotseling de gewapende mannen. Eén van de Zuid-molukkers raakte in paniek en schoot de machinist dood, die vervolgens op de treinrails werd gegooid. Maar hier bleef het niet bij en toen de regering niks van zich liet horen, besloten ze later die middag tot de executie van Leo Bulter en de volgende ochtend ook Bert Bierling te executeren. Na de dood van Bierling, waren de kapers aangedaan en gingen ze een gematigdere koers volgen. De eerste vier dagen van de actie hadden ze diverse gegijzelden om de beurt aan de harmonicadeuren gebonden om duidelijk te maken dat een aanval op de trein voor iedereen funest zou zijn, maar na de executie besloten ze ook daarmee te stoppen.

Einde treinkaping bij Wijster

Na bemiddeling door de Molukse leider in ballingschap Manusama en de weduwe van Chris Soumokil, oud leider in ballingschap, gaven de kapers zich uiteindelijk op 14 december over. De aan de kaping parallel lopende gijzelingsactie in het Indonesische consulaat in Amsterdam werd op 19 december beëindigd. Bij beide gijzelingen samen waren vier doden gevallen.

Tweet about this on TwitterShare on Facebook0Share on Google+0Pin on Pinterest0Email this to someone
Tweet about this on TwitterShare on Facebook0Share on Google+0Pin on Pinterest0Email this to someone

Meer informatie over de Molukse acties in de jaren ’70 

 

Titel:Door de eeuwen trouw geweest
Overheid, media en beeldvorming bij de Zuidmolukse bezettingen in de jaren ‘70
Auteur: Marianne van Exel, MA

Moluks terrorisme in Nederland, M.J. van Exel

 

 

 

 

 

 

Bronnen

Bootsma, P., Breedveld, W., De verbeelding aan de macht. Het kabinet Den Uyl 1973-1977 (Den Haag 1999) Merriënboer, J. van, Bootsma, P., Griesven., Van Agt Biografie. Tour de force (Amsterdam 2008) Bootsma, P., De Molukse acties. Treinkapingen en gijzelingen 1970-1978 (Leiden 2000) Bron citaat en afbeelding: Helfferich, W., De treinkaping Jubileumnummer onze Luchtmacht, nr 3-2008
Eikelboom, S., Niet bang om te sterven. Dertig jaar terrorisme in Nederland. (Amsterdam 2007)
Thenu, C., Korban. Het verhaal van een Molukse activist (Amsterdam 1998) p. 81

Tweet about this on TwitterShare on Facebook0Share on Google+0Pin on Pinterest0Email this to someone