titus brandsma
Tweet about this on TwitterShare on Facebook0Share on Google+0Pin on Pinterest0Email this to someone

Vanwege zijn strijd voor persvrijheid werd pater Titus Brandsma door de Duitse autoriteiten gevangen genomen en gedeporteerd naar Dachau. Hij stierf in het concentratiekamp op 26 juli 1942. In 1985 verklaarde paus Johannes Paulus II de karmelietenpater, hoogleraar, publicist en Nederlands verzetsstrijder zalig.

Jeugd en opleiding

Titus Brandsma werd op 23 februari 1881 geboren te Oegeklooster als Anno Sjoerd Brandsma. Na het behalen van zijn gymnasium diploma, trad hij op 17 september 1898 op 17-jarige leeftijd in bij de karmelieten en nam de kloosternaam Titus aan. Anno Sjoerd Brandsma begon zijn noviciaat bij de Carmelieten in Boxmeer op 22 september 1898. Het jaar daarop deed hij op 3 oktober 1899 zijn kloostergelofte. Op 17 juni 1905 werd hij gewijd als priester. Ondertussen bleef Titus zichzelf ontwikkelen door verder te studeren aan de Pontificia Università Gregoriana in Rome en vervolgens te promoveren in de wijsbegeerte.

Docent en hoofdredacteur

Nadat hij was teruggekeerd in Nederland doceerde hij filosofie, sociologie en kerkgeschiedenis aan het studiehuis der Karmelieten in Oss. Hij werd vervolgens hoofdredacteur van het plaatselijke nieuwsblad ‘De stad Oss’ en stichtte een katholieke HBS. Hij was geestelijk adviseur van de Rooms-Katholieke Journalistenvereeniging en had een groot aandeel in de modernisering van de katholieke dagbladpers in Nederland.

Hoogleraar Katholieke Universiteit Nijmegen

In 1923 werd Brandsma hoogleraar aan de Katholieke Universiteit Nijmegen, die tevens in dat jaar werd gesticht. Hij doceerde wijsbegeerte en geschiedenis van de vroomheid. Hij schopte het zelfs in het collegejaar 1932 tot rector magnificus. Hiernaast spande hij zich ook in voor de emancipatie van katholieken in Friesland. Op 3 oktober 1939 vierde hij zijn veertigjarig jubileum. Dit was de aanleiding voor een benoeming als Ridder in de Orde van de Nederlandsche Leeuw.

Veroordeling Duitse regime

Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak, waarschuwde hij de Nederlandse maatschappij via publicaties in kranten al in een vroeg stadium voor de gevaren van het nationaalsocialisme en de rassenhaat. Hij veroordeelde het Duitse regime en verzette zich in 1941 tegen de verwijdering van joodse leerlingen. Toen de Utrechtse aartsbisschop Jan de Jong het verbod uitvaardigde tegen het opnemen van NSB-advertenties in de katholieke dagbladen en Brandsma op 30 december 1941 aanbood het verbod toe te lichten aan de katholieke dagbladdirecteuren, was de maat voor de Duitse bezetter vol.

Gevangengenomen & gedeporteerd naar Dachau

Na een kortstondig optreden als woordvoerder van de Nederlandse bisschoppen werd hij in januari 1942 door de Duitse autoriteiten gevangen genomen en via het Oranjehotel en kamp Amersfoort gedeporteerd naar het concentratiekamp Dachau. Op 26 juli 1942 stierf Brandsma om twee uur ’s middags.

In 1985 verklaarde paus Johannes Paulus II hem zalig en eind 2005 werd Brandsma door de bevolking van Nijmegen uitgeroepen tot de Grootste Nijmegenaar aller tijden.

Tweet about this on TwitterShare on Facebook0Share on Google+0Pin on Pinterest0Email this to someone