Tweet about this on TwitterShare on Facebook0Share on Google+0Pin on Pinterest0Email this to someone

Constantinopel 1453 – “De Turken kwamen met duizenden tegelijk op de muren af. We sloegen de eerste troepen met stenen dood, maar ze bleven komen” schreef chirurg en ooggetuige Nicolo Barbaro in zijn dagboek. “De derde troep kwam zelfs op de muren af als leeuwen!  ‘Genade, genade!’ riepen de mensen. ‘God stuurt hulp vanuit de Hemel naar het Rijk van Constantijn, zodat geen heidens volk over ons zal regeren!”’

De val van Constantinopel onder leiding van de Ottomaanse Sultan Mehmet II betekende het einde van het Byzantijnse of Oost-Romeinse Rijk. En daarmee voor veel historici ook het einde van de middeleeuwen. Constantijn XI Palaiologos Dragases was de laatste keizer in navolging van Julius Caesar. Hij sneuvelde op de vestingwerken midden tussen zijn vechtende troepen. Na 21 eeuwen was het Romeinse Rijk voorgoed verslagen.

Het was niet de eerste keer dat de strategisch gelegen stad tussen Oost en West werd belegerd. Contantinopel is in haar 1100 jaar lange geschiedenis twaalf keer belegerd en twee keer ingenomen. De eerste keer door de Frankische kruisvaarders tijdens de Vierde Kruistocht in 1204. De belegering door de Ottomanen werd ondernomen met ongeveer 150.000 troepen en duurde 57 dagen. De verovering was voor hen van grote strategische waarde voor de uitbreiding van het Ottomaanse Rijk richting Middellandse Zee.

Constantijn dacht in eerste instantie weerstand te kunnen bieden tegen de oprukkende Ottomanen. Eerdere belegeringen waren immers mislukt. Maar de Turken vochten met de nieuwste artillerie en hun leger was enorm groot. De plunderingen na de val waren zo beestachtig dat veel mensen zichzelf verdronken in de Bosporus om niet in de handen van de Turken te vallen. Op 29 mei 1453 hielden de christenen hun laatste dienst in de oude Sint Sophia kerk. Sultan Mehmet II reed op een wit paard naar de imposantste kerk ter wereld en noemde haar Aya Sofia, de moskee van de nieuwe hoofdstad van zijn Turkse rijk.

Het Ottomaans Rijk regeerde over grote delen van Europa, maar kwam na de Eerste Wereldoorlog ten val. Het verzwakte rijk werd ook wel de ‘zieke man van Europa’ genoemd. De naam Constantinopel veranderde in 1930 in Istanboel. De blik op het Westen bleef gehandhaafd en Turkije zoekt al sinds de jaren zestig toenadering tot de Europese Unie. In 1999 gaf Griekenland zijn veto op en werd Turkije kandidaat-lidstaat van de EU. Over toetreding van de Turken is sindsdien veel onenigheid binnen de Europese gemeenschap. Duitsland en Frankrijk behoren tot de grootste tegenstanders van Turkse toetreding.

Tweet about this on TwitterShare on Facebook0Share on Google+0Pin on Pinterest0Email this to someone